verse in de Pretérito indefinido – vervoeging
verse — zichzelf zien
De preteritum van 'verse' focust op een specifiek moment waarop je jezelf zag of iemand ontmoette: me vi, te viste, se vio.
verse in de Pretérito indefinido – vormen
Wanneer de Pretérito indefinido gebruiken
Gebruik deze tijd om te praten over een specifieke keer dat je in de spiegel keek of, vaker, een specifieke ontmoeting die plaatsvond (wederkerend 'elkaar').
Opmerkingen over verse in de Pretérito indefinido
Hoewel 'ver' in veel tijden onregelmatig is, zijn de uitgangen van de preteritum eigenlijk regelmatig voor een -er werkwoord, hoewel er geen accent op 'vi' en 'vio' staat omdat het eenlettergrepige woorden zijn.
Voorbeeldzinnen
Me vi en el espejo y no me reconocí.
Ik zag mezelf in de spiegel en herkende mezelf niet.
yo
Nos vimos ayer en la cafetería.
We zagen elkaar gisteren in de koffietent.
nosotros
Se vieron por primera vez en París.
Ze zagen elkaar voor het eerst in Parijs.
ellos/ellas/ustedes
Veelgemaakte fouten
Fout: Een accent toevoegen aan 'ví' of 'vió'.
Correct: vi / vio
Waarom: In modern Spaans krijgen eenlettergrepige woorden over het algemeen geen accent, tenzij het twee verschillende betekenissen onderscheidt.
Beheers Spaanse werkwoorden in context
Tabellen uit je hoofd leren brengt je maar zo ver. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen en zie werkwoorden zoals 'verse' natuurlijk gebruikt — in de tijden die je aan het leren bent.
Verwante tijden
Tegenwoordige tijd
yo: me veo
De tegenwoordige tijd van 'verse' beschrijft hoe iemand eruitziet of hoe mensen elkaar regelmatig zien: me veo, te ves, se ve.
Imperfectum
yo: me veía
De imperfectum van 'verse' is zeer onregelmatig: me veía, te veías, se veía.
Toekomende tijd
yo: me veré
De toekomende tijd gebruikt het volledige infinitief 'ver' plus uitgangen: me veré, te verás, se verá.
Voorwaardelijke wijs
yo: me vería
De conditioneel van 'verse' volgt het reguliere patroon: me vería, te verías, se vería.
Aanvoegende wijs tegenwoordige tijd
yo: me vea
De conjunctief van 'verse' gebruikt de stam 've-': me vea, te veas, se vea.
Aanvoegende wijs imperfectum
yo: me viera
De imperfectum conjunctief van 'verse' gebruikt 'vier-': me viera, te vieras, se viera.
Bevestigende gebiedende wijs
yo: vete
Geboden voor 'verse' omvatten het aanhechten van het voornaamwoord aan het einde: vete (onregelmatig), véase, veámonos.
Ontkennende gebiedende wijs
yo: no te veas
Negatieve geboden gebruiken de tegenwoordige conjunctief: no te veas, no se vea, no nos veamos.