Koniugacja asumir Czas przeszły prosty
asumir — to take on
The preterite of asumir is regular: asumí, asumiste, asumió, asumimos, asumisteis, asumieron.
Formy asumir Czas przeszły prosty
Kiedy używać Czas przeszły prosty
Use the preterite for a specific moment when someone took on a role or suddenly accepted a fact (realized something).
Uwagi dotyczące asumir w czasie Czas przeszły prosty
Asumir is fully regular in the preterite. Note that 'asumimos' is the same in both present and preterite.
Przykładowe zdania
Ayer asumí el mando del proyecto.
Yesterday I took charge of the project.
yo
Por fin asumieron las consecuencias de sus actos.
They finally accepted the consequences of their actions.
ellos/ellas/ustedes
Él asumió que yo no vendría.
He assumed that I wouldn't come.
él/ella/usted
Częste błędy
Błąd: asumio
Poprawnie: asumió
Dlaczego: Without the accent, the pronunciation and tense change; the accent is required for the third-person singular.
Opanuj hiszpańskie czasowniki w kontekście
Zapamiętywanie tabel to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć czasowniki takie jak 'asumir' używane naturalnie — w czasach, których się uczysz.
Powiązane czasy
Czas teraźniejszy
yo: asumo
The present tense of asumir is regular: asumo, asumes, asume, asumimos, asumís, asumen.
Czas przeszły niedokonany
yo: asumía
Asumir is regular in the imperfect: asumía, asumías, asumía, asumíamos, asumíais, asumían.
Czas przyszły
yo: asumiré
The future of asumir is regular: asumiré, asumirás, asumirá, asumiremos, asumiréis, asumirán.
Tryb warunkowy
yo: asumiría
The conditional of asumir is regular: asumiría, asumirías, asumiría, asumiríamos, asumiríais, asumirían.
Tryb Subj. teraźniejszy
yo: asuma
The present subjunctive of asumir is regular: asuma, asumas, asuma, asumamos, asumáis, asuman.
Tryb Subj. przeszły niedokonany
yo: asumiera
The imperfect subjunctive of asumir uses the -ra endings: asumiera, asumieras, asumiera, asumiéramos, asumierais, asumieran.
Tryb rozkazujący (twierdzący)
yo: asume
The affirmative imperative forms are: asume (tú), asuma (usted), asumamos (nosotros), asumid (vosotros), asuman (ustedes).
Tryb rozkazujący (przeczący)
yo: no asumas
The negative imperative uses the present subjunctive: no asumas, no asuma, no asumamos, no asumáis, no asuman.