Koniugacja concebir Tryb warunkowy
concebir — to conceive
The conditional of concebir is regular: concebiría, concebirías, concebiría...
Formy concebir Tryb warunkowy
Kiedy używać Tryb warunkowy
Use this to express what someone 'would conceive' or understand under certain conditions.
Uwagi dotyczące concebir w czasie Tryb warunkowy
This tense is regular. It uses the infinitive 'concebir' followed by the standard -ía endings.
Przykładowe zdania
Yo no concebiría un mundo sin libros.
I wouldn't conceive of a world without books.
yo
¿Concebirías tú una solución tan arriesgada?
Would you conceive such a risky solution?
tú
Ellos concebirían el éxito de otra manera.
They would conceive of success in another way.
ellos/ellas/ustedes
Częste błędy
Błąd: concibiría
Poprawnie: concebiría
Dlaczego: Do not use the 'i' stem change; the conditional always builds on the infinitive 'concebir'.
Opanuj hiszpańskie czasowniki w kontekście
Zapamiętywanie tabel to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć czasowniki takie jak 'concebir' używane naturalnie — w czasach, których się uczysz.
Powiązane czasy
Czas teraźniejszy
yo: concibo
Concebir follows an e-i stem change in all forms except nosotros and vosotros.
Czas przeszły prosty
yo: concebí
Concebir has a third-person stem change (e-i) in the preterite: concibió and concibieron.
Czas przeszły niedokonany
yo: concebía
The imperfect of concebir is completely regular: concebía, concebías, concebía...
Czas przyszły
yo: concebiré
Concebir is regular in the future; just add endings to the infinitive (concebiré).
Tryb Subj. teraźniejszy
yo: conciba
Concebir changes the stem to 'concib-' for all subjects in the present subjunctive.
Tryb Subj. przeszły niedokonany
yo: concibiera
The imperfect subjunctive uses the 'concib-' stem: concibiera, concibieras...
Tryb rozkazujący (twierdzący)
yo: concibe
Use 'concibe' (tú) or 'conciban' (ustedes) to tell someone to form an idea.
Tryb rozkazujący (przeczący)
yo: no concibas
The negative imperative always uses the present subjunctive forms with 'no'.