Koniugacja parar Czas przyszły
parar — to stop
The future of parar uses the infinitive as the stem: pararé, pararás, parará, pararemos, pararéis, pararán.
Formy parar Czas przyszły
Kiedy używać Czas przyszły
Use the future when you intend to stop at a place later or to express probability about whether something is stopping now.
Uwagi dotyczące parar w czasie Czas przyszły
Parar is a regular -ar verb in the future; simply add the future endings to the infinitive.
Przykładowe zdania
Mañana pararé en tu casa para saludarte.
Tomorrow I will stop by your house to say hello.
yo
¿Crees que el taxi parará aquí?
Do you think the taxi will stop here?
él/ella/usted
Si llueve mucho, pararán el partido.
If it rains a lot, they will stop the match.
ellos/ellas/ustedes
Częste błędy
Błąd: Forgetting accents on the future endings.
Poprawnie: All future forms except 'nosotros' need an accent.
Dlaczego: The stress in the future tense is always on the final syllable.
Opanuj hiszpańskie czasowniki w kontekście
Zapamiętywanie tabel to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć czasowniki takie jak 'parar' używane naturalnie — w czasach, których się uczysz.
Powiązane czasy
Czas teraźniejszy
yo: paro
Parar is regular in the present: paro, paras, para, paramos, paráis, paran.
Czas przeszły prosty
yo: paré
The preterite of parar is regular: paré, paraste, paró, paramos, parasteis, pararon.
Czas przeszły niedokonany
yo: paraba
Parar follows the regular -aba pattern in the imperfect: paraba, parabas, paraba, parábamos, parabais, paraban.
Tryb warunkowy
yo: pararía
The conditional of parar is regular: pararía, pararías, pararía, pararíamos, pararíais, pararían.
Tryb Subj. teraźniejszy
yo: pare
The present subjunctive of parar changes the -a to -e: pare, pares, pare, paremos, paréis, paren.
Tryb Subj. przeszły niedokonany
yo: parara
The imperfect subjunctive of parar uses the -ara stem: parara, pararas, parara, paráramos, pararais, pararan.
Tryb rozkazujący (twierdzący)
yo: para
The imperative of parar gives direct orders: para (tú), pare (usted), paremos (nosotros), parad (vosotros), paren (ustedes).
Tryb rozkazujący (przeczący)
yo: no pares
The negative imperative of parar uses the present subjunctive: no pares, no pare, no paremos, no paréis, no paren.