Koniugacja sonreír Czas przeszły niedokonany
sonreír — to smile
The imperfect of sonreír is regular: sonreía, sonreías, sonreía, sonreíamos, sonreíais, sonreían.
Formy sonreír Czas przeszły niedokonany
Kiedy używać Czas przeszły niedokonany
Use the imperfect to describe a continuous state of smiling in the past or a habitual action ('used to smile').
Uwagi dotyczące sonreír w czasie Czas przeszły niedokonany
It follows the regular -ir pattern for the imperfect, but keep the accent on the 'í' for all forms.
Przykładowe zdania
De niño, siempre sonreía a los desconocidos.
As a child, I always used to smile at strangers.
yo
Ellos sonreían mientras caminaban por el parque.
They were smiling while they walked through the park.
ellos/ellas/ustedes
Nosotros sonreíamos para las fotos familiares.
We used to smile for family photos.
nosotros
Częste błędy
Błąd: sonreia
Poprawnie: sonreía
Dlaczego: All imperfect endings for -er and -ir verbs require an accent on the 'í'.
Opanuj hiszpańskie czasowniki w kontekście
Zapamiętywanie tabel to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć czasowniki takie jak 'sonreír' używane naturalnie — w czasach, których się uczysz.
Powiązane czasy
Czas teraźniejszy
yo: sonrío
Sonreír features a stem change (e > í) in all forms except nosotros and vosotros.
Czas przeszły prosty
yo: sonreí
Sonreír is a stem-changer in the preterite, changing 'e' to 'i' in the third-person forms: sonrió and sonrieron.
Czas przyszły
yo: sonreiré
Sonreír is regular in the future: just add the endings -é, -ás, -á, -emos, -éis, -án to the infinitive.
Tryb warunkowy
yo: sonreiría
The conditional of sonreír is regular: sonreiría, sonreirías, sonreiría, sonreiríamos, sonreiríais, sonreirían.
Tryb Subj. teraźniejszy
yo: sonría
The present subjunctive changes the 'e' to 'í' (sonría) or 'i' (sonriamos).
Tryb Subj. przeszły niedokonany
yo: sonriera
The imperfect subjunctive is built from the third-person plural preterite: sonriera, sonrieras, sonriera...
Tryb rozkazujący (twierdzący)
yo: sonríe
The imperative uses sonríe (tú) and sonría (usted) to command someone to smile.
Tryb rozkazujący (przeczący)
yo: no sonrías
The negative imperative uses 'no' plus the present subjunctive: no sonrías, no sonría.