estáis
“estáis” znaczy “jesteście (znajdujecie się)” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
jesteście (znajdujecie się), jesteście (w stanie tymczasowym)
Również: wy jesteście
📝 W użyciu
¿Estáis listos para salir?
A1Czy jesteście gotowi do wyjścia?
Sé que estáis muy lejos de casa.
A1Wiem, że jesteście bardzo daleko od domu.
Si estáis de acuerdo, podemos empezar ahora.
A2Jeśli wszyscy się zgodzicie, możemy zacząć teraz.
jesteście (robicie)
Również: właśnie teraz jesteście
📝 W użyciu
¿Por qué no me contestáis? ¿Qué estáis haciendo?
A2Dlaczego nie odpowiadacie? Co robicie?
Estáis hablando muy rápido, no os entiendo.
B1Mówicie za szybko, nie rozumiem was.
🔄 Koniugacje
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: estáis
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie używa 'estáis' zgodnie z typowym hiszpańskim użyciem regionalnym?
📚 Więcej zasobów
🎵 Rymy▼
📚 Etymologia▼
Pochodzi od łacińskiego czasownika *stāre*, oznaczającego „stać” lub „pozostawać nieruchomo”. Ten rdzeń wyjaśnia, dlaczego 'estar' używa się do opisu stanów tymczasowych i lokalizacji – rzeczy, które stoją lub pozostają nieruchomo przez krótki czas. W języku polskim czasownik „być” ma szersze zastosowanie i obejmuje zarówno znaczenia 'ser', jak i 'estar'.
Pierwsze odnotowanie: Old Spanish (around 10th-11th century)
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jeśli uczę się hiszpańskiego z Ameryki Łacińskiej, czy nadal powinienem uczyć się formy 'estáis'?
Powinieneś ją rozpoznawać, zwłaszcza jeśli oglądasz europejskie media hiszpańskie, ale nie będziesz musiał jej używać w rozmowie. W Ameryce Łacińskiej na określenie 'wy' (grupa osób) zawsze używa się formy 'están' (forma *ustedes*).
Czym 'estáis' różni się od 'sois'?
Obie formy oznaczają „jesteście” (liczba mnoga/nieformalne), ale pochodzą od różnych czasowników. 'Estáis' (od *estar*) odnosi się do rzeczy tymczasowych, takich jak położenie, uczucia lub trwające akcje. 'Sois' (od *ser*) odnosi się do rzeczy stałych, takich jak tożsamość, zawód lub cechy trwałe. W języku polskim obie te funkcje zazwyczaj realizuje czasownik „być”.