adoptar

De verleden tijd van de aanvoegende wijs van 'adoptar' (adoptara/adoptase) wordt gebruikt voor hypothetische situaties in het verleden of beleefde verzoeken.

De tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs van 'adoptar' (adopte, adoptes, adoptemos, adopten) wordt gebruikt na uitdrukkingen van twijfel, verlangen, emotie en onzekerheid.

Negatieve bevelen voor 'adoptar' gebruiken 'no' plus de tegenwoordige aanvoegende wijs: no adoptes (jij), no adopte (u), no adoptemos (wij), no adopten (jullie/zij), no adoptéis (jullie - informeel).

Imperatief voor 'adoptar' omvat adopta (jij), adopte (u), adoptemos (wij), adopten (jullie/zij), en adoptad (jullie - informeel).

De conditionele tijd van 'adoptar' (adoptaría, adoptarías, adoptaría, adoptaríamos, adoptaríais, adoptarían) drukt 'zou'-acties, beleefde verzoeken of toekomstige acties vanuit het verleden uit.

De preteritum van 'adoptar' is regelmatig: adopté, adoptaste, adoptó, adoptamos, adoptasteis, adoptaron, en markeert voltooide acties in het verleden.

De imperfectum van 'adoptar' (adoptaba, adoptabas, adoptaba, adoptábamos, adoptabais, adoptaban) beschrijft doorlopende of gebruikelijke acties in het verleden.

De tegenwoordige tijd van 'adoptar' (adopto, adoptas, adopta, adoptamos, adoptáis, adoptan) beschrijft huidige of gebruikelijke acties.

De toekomende tijd van 'adoptar' (adoptaré, adoptarás, adoptará, adoptaremos, adoptaréis, adoptarán) geeft acties aan die zullen plaatsvinden.