atrever

De tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs van 'atrever' (atreva) wordt gebruikt na uitdrukkingen van twijfel, verlangen, emotie of onzekerheid, zoals 'Espero que te atrevas.' (Ik hoop dat je het durft).

De verleden tijd van de aanvoegende wijs van 'atrever' (atreviera/atreviese) wordt gebruikt voor hypothetische situaties uit het verleden, wensen of beleefdheid, zoals 'Si me atreviera...' (Als ik durfde...).

Gebruik de gebiedende wijs van 'atrever' voor directe commando's zoals '¡Atrévete!' (Durf!) of '¡Atrévanse!' (Durf!).

Gebruik de ontkennende gebiedende wijs van 'atrever' met 'no' en de tegenwoordige aanvoegende wijs, zoals '¡No te atrevas!' (Durf niet!).

De tegenwoordige tijd van 'atrever' (atrevo, atreves, etc.) is voor gebruikelijke of huidige daden van durf, zoals 'Me atrevo a todo.' (Ik durf alles).

De voltooid verleden tijd van 'atrever' (atreví, atreviste, etc.) beschrijft voltooide daden van durf in het verleden, zoals 'Me atreví a saltar.' (Ik durfde te springen).

De toekomende tijd van 'atrever' (atreveré, atreverás) geeft toekomstige daden van durf aan, zoals 'Me atreveré a hacerlo.' (Ik zal het durven doen).

De onvoltooid verleden tijd van 'atrever' (atrevía, atrevías) beschrijft gebruikelijke of doorlopende daden van durf in het verleden, zoals 'Siempre me atrevía a más.' (Ik durfde altijd meer).

De conditionele tijd van 'atrever' (atrevería, atreverías) drukt hypothetische durf ('zou durven') of beleefde suggesties uit, zoals 'Me atrevería a preguntar.' (Ik zou durven te vragen).