casarse

De tegenwoordige tijd van casarse is regelmatig: me caso, te casas, se casa, nos casamos, os casáis, se casan.

Het futurum van casarse gebruikt het infinitief als stam: me casaré, te casarás, se casará, nos casaremos, os casaréis, se casarán.

Het imperfectum van casarse is regelmatig en volgt het -ar patroon: me casaba, te casabas, se casaba, nos casábamos, os casabais, se casaban.

Het conditioneel van casarse is regelmatig: me casaría, te casarías, se casaría, nos casaríamos, os casaríais, se casarían.

Het preteritum van casarse is regelmatig: me casé, te casaste, se casó, nos casamos, os casasteis, se casaron.

Het negatieve imperatief van casarse gebruikt het tegenwoordige subjunctief: no te cases, no se case, no nos casemos, no os caséis, no se casen.

Het affirmatieve imperatief van casarse plakt voornaamwoorden aan het einde: cásate, cásese, casémonos, casaos, cásense.

De tegenwoordige tijd van het subjunctief van casarse is regelmatig: me case, te cases, se case, nos casemos, os caséis, se casen.

Het imperfectum subjunctief van casarse gebruikt de -ra uitgangen: me casara, te casaras, se casara, nos casáramos, os casarais, se casaran.