consolar

De verleden tijd van de conjunctief is regelmatig gebaseerd op de stam van de preteritum: consolara, consolaras, consolara, consoláramos, consolarais, consolaran.

De tegenwoordige tijd van de conjunctief volgt de O-naar-UE stamverandering, behalve bij nosotros en vosotros: consuele, consueles, consuele, consolemos, consoléis, consuelen.

De negatieve imperatief gebruikt de vormen van de tegenwoordige tijd van de conjunctief: no consueles, no consuele, no consolemos, no consoléis, no consuelen.

De affirmatieve imperatief gebruikt de stamveranderde vorm voor 'tú' en 'usted': consuela, consuele, consolemos, consolad, consuelen.

De conditionele tijd van consolar is regelmatig: consolaría, consolarías, consolaría, consolaríamos, consolaríais, consolarían.

Consolar is volledig regelmatig in de preteritum: consolé, consolaste, consoló, consolamos, consolasteis, consolaron.

Consolar is regelmatig in de imperfectum, met de standaard -aba uitgangen: consolaba, consolabas, consolaba, consolábamos, consolabais, consolaban.

Consolar volgt de O-naar-UE stamverandering in alle vormen behalve nosotros en vosotros: consuelo, consuelas, consuela, consolamos, consoláis, consuelan.

De toekomende tijd van consolar is regelmatig: voeg de uitgangen -é, -ás, -á, -emos, -éis, -án toe aan de volledige infinitief.