continuar

De bevestigende imperatief geeft directe bevelen: continúa (tú), continúe (usted), continuad (vosotros), continúen (ustedes).

De negatieve imperatief gebruikt de vormen van de tegenwoordige tijd conjunctief: no continúes, no continúe, no continuemos, no continuéis, no continúen.

De verleden tijd van de conjunctief van 'continuar' is regelmatig: continuara, continuaras, continuara, continuáramos, continuarais, continuaran.

De tegenwoordige tijd van de conjunctief van 'continuar' vereist een accent op de 'u' in de meeste vormen: continúe, continúes, continúe, continuemos, continuéis, continúen.

De toekomende tijd van 'continuar' is regelmatig: continuaré, continuarás, continuará, continuaremos, continuaréis, continuarán.

De preteritum van 'continuar' is regelmatig: continué, continuaste, continuó, continuamos, continuasteis, continuaron.

De imperfectum van 'continuar' is regelmatig: continuaba, continuabas, continuaba, continuábamos, continuabais, continuaban.

De conditioneel van 'continuar' is regelmatig: continuaría, continuarías, continuaría, continuaríamos, continuaríais, continuarían.

De tegenwoordige tijd van 'continuar' gebruikt een schriftelijk accent op de 'u' in alle vormen behalve nosotros en vosotros: continúo, continúas, continúa, etc.