extrañar

De imperfectum subjunctief van extrañar gebruikt de -ra uitgangen: extrañara, extrañaras, extrañara, extrañáramos, extrañarais, extrañaran.

De tegenwoordige tijd subjunctief van extrañar verandert de klinker naar 'e': extrañe, extrañes, extrañe, extrañemos, extrañéis, extrañen.

De negatieve imperatief van extrañar gebruikt de tegenwoordige tijd subjunctief: no extrañes, no extrañe, no extrañemos, no extrañéis, no extrañen.

De affirmatieve imperatief van extrañar gebruikt extraña (tú) en extrañe (usted).

De imperfectum van extrañar gebruikt de standaard -aba uitgangen: extrañaba, extrañabas, extrañaba, extrañábamos, extrañabais, extrañaban.

De tegenwoordige tijd van extrañar is volledig regelmatig: extraño, extrañas, extraña, extrañamos, extrañáis, extrañan.

De preteritum van extrañar is regelmatig: extrañé, extrañaste, extrañó, extrañamos, extrañasteis, extrañaron.

De conditionele tijd van extrañar is regelmatig: extrañaría, extrañarías, extrañaría, extrañaríamos, extrañaríais, extrañarían.

De toekomende tijd van extrañar voegt uitgangen toe aan het hele werkwoord: extrañaré, extrañarás, extrañará, extrañaremos, extrañaréis, extrañarán.