ir

De verleden tijd van de aanvoegende wijs van 'ir' gebruikt de stam 'fu-': fuera, fueras, fuera, fuéramos, fuerais, fueran.

De tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs van 'ir' gebruikt de stam 'vay-': vaya, vayas, vaya, vayamos, vayáis, vayan.

De ontkennende gebiedende wijs gebruikt de tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs: no vayas, no vaya, no vayamos, no vayáis, no vayan.

De bevestigende gebiedende wijs is grotendeels onregelmatig: ve (tú), vaya (usted), vamos (nosotros), id (vosotros), vayan (ustedes).

De conditionele tijd van 'ir' is regelmatig: iría, irías, iría, iríamos, iríais, irían.

De preteritum van 'ir' is identiek aan het werkwoord 'ser': fui, fuiste, fue, fuimos, fuisteis, fueron.

'Ir' is een van de slechts drie onregelmatige werkwoorden in de imperfectum: iba, ibas, iba, íbamos, ibais, iban.

De tegenwoordige tijd van 'ir' is zeer onregelmatig: voy, vas, va, vamos, vais, van.

De toekomende tijd van 'ir' is regelmatig: iré, irás, irá, iremos, iréis, irán.