percatar

Gebruik de imperfecte conjunctief (percatara/percatase) voor hypothetische situaties in het verleden of wensen.

Gebruik de conjunctief tegenwoordige tijd (percate, percates, percate, percatemos, percatéis, percaten) na werkwoorden van invloed, twijfel of emotie.

Negatieve bevelen gebruiken 'no' + tegenwoordige tijd van de conjunctief, bv. no te percates (jij) en no se percaten (jullie/u).

Gebruik imperatiefvormen zoals percátate (jij) en percátense (jullie/u) voor directe bevelen.

De conditionele tijd (percataría, percatarías, percataría, etc.) drukt 'zou' scenario's of beleefde verzoeken uit.

De voltooid verleden tijd van percatar is regelmatig: me percaté, te percataste, se percató, nos percatamos, os percatasteis, se percataron.

De imperfectum van percatar (me percataba, te percatabas, se percataba, etc.) beschrijft doorlopend bewustzijn in het verleden of achtergrond.

De tegenwoordige tijd (me percato, te percatas, se percata, nos percatamos, os percatáis, se percatan) is voor huidige of gebruikelijke acties.

De toekomende tijd (percataré, percatarás, percatará, etc.) geeft toekomstige acties of waarschijnlijkheid aan.