provocar

De ontkennende gebiedende wijs van 'provocar' gebruikt altijd de 'qu'-spellingwijziging: no provoques, no provoque, no provoquemos, no provoquen.

De gebiedende wijs van 'provocar' gebruikt de spellingwijziging 'qu' voor formele commando's: provoca (tú), provoque (usted), provoquen (ustedes).

De tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs van 'provocar' vereist een spellingwijziging van 'c' naar 'qu' in alle vormen: provoque, provoques, provoque, provoquemos, provocéís, provoquen.

De verleden tijd van de aanvoegende wijs van 'provocar' wordt gevormd uit de derde persoon meervoud verleden tijd: provocara, provocaras, provocara, provocáramos, provocarais, provocaran.

De tegenwoordige tijd van 'provocar' is volledig regelmatig: provoco, provocas, provoca, provocamos, provocáis, provocan.

De toekomende tijd van 'provocar' is regelmatig: provocaré, provocarás, provocará, provocaremos, provocaréis, provocarán.

De onvoltooid verleden tijd van 'provocar' is regelmatig: provocaba, provocabas, provocaba, provocábamos, provocabais, provocaban.

De voorwaardelijke wijs van 'provocar' is regelmatig: provocaría, provocarías, provocaría, provocaríamos, provocaríais, provocarían.

De verleden tijd van 'provocar' is regelmatig, behalve de 'yo'-vorm, die 'c' verandert in 'qu': provoqué.