recargar

De verleden tijd van de conjunctief is regelmatig gebaseerd op de stam van de preteritus: recargara, recargaras, recargara, recargáramos, recargarais, recargaran.

De tegenwoordige tijd van de conjunctief van recargar vereist een spellingverandering van 'g' naar 'gu' in alle personen: recargue, recargues, recargue, recarguemos, recarguéis, recarguen.

De ontkennende gebiedende wijs gebruikt altijd de tegenwoordige tijd van de conjunctief: no recargues, no recargue, no recarguemos, no recarguen.

De gebiedende wijs gebruikt regelmatige vormen voor 'tú' (recarga) en 'vosotros' (recargad), maar vereist 'gu' voor formele/meervoudsvormen (recargue, recarguen).

De conditionele tijd is regelmatig; voeg -ía uitgangen toe aan het infinitief: recargaría, recargarías, recargaría, recargaríamos, recargaríais, recargarían.

Recargar is regelmatig, behalve de 'yo'-vorm, die 'g' verandert in 'gu': recargué.

De imperfectum is regelmatig voor recargar: recargaba, recargabas, recargaba, recargábamos, recargabais, recargaban.

Recargar is een volledig regelmatig -ar werkwoord in de tegenwoordige tijd: recargo, recargas, recarga, recargamos, recargáis, recargan.

De toekomende tijd is regelmatig; voeg gewoon de uitgangen toe aan het infinitief: recargaré, recargarás, recargará, recargaremos, recargaréis, recargarán.