resistir

De tegenwoordige tijd van resistir, zoals 'resisto' (ik weersta) en 'resisten' (zij weerstaan), is regelmatig en wordt gebruikt voor huidige of gebruikelijke acties.

De toekomende tijd van resistir, zoals 'resistiré' (ik zal weerstaan), wordt gevormd door uitgangen aan het hele werkwoord toe te voegen.

De verleden onvoltooide tijd (imperfectum) van resistir, zoals 'resistía' (ik/hij/zij/het vroeger weerstond), beschrijft voortdurende of gebruikelijke acties uit het verleden.

De conditionele tijd van resistir, zoals 'resistiría' (ik zou weerstaan), wordt gebruikt voor hypothetische situaties en beleefde suggesties.

De voltooid verleden tijd (preteritum) van resistir, zoals 'resistí' (ik weerstond) en 'resistieron' (zij weerstonden), is regelmatig en markeert voltooide acties in het verleden.

Negatieve bevelen zoals 'no resistas' (jij) gebruiken de tegenwoordige tijd van de conjunctief.

Gebruik gebiedende wijs vormen zoals 'resiste' (jij) en 'resistan' (jullie/u) voor directe bevelen.

Gebruik de tegenwoordige tijd van de conjunctief vormen zoals 'resista' (ik/hij/zij/u) en 'resistan' (zij/jullie/u) na uitdrukkingen van twijfel, verlangen of emotie.

Gebruik de verleden tijd van de conjunctief vormen zoals 'resistiera' of 'resistiese' voor hypothetische situaties in het verleden of beleefde verzoeken.