Koniugacja obligar Czas przyszły
obligar — to force
The future of obligar is regular, adding endings to the infinitive: obligaré, obligarás, obligará, obligaremos, obligaréis, obligarán.
Formy obligar Czas przyszły
Kiedy używać Czas przyszły
Use this to predict future requirements or to state what will be mandatory later on.
Uwagi dotyczące obligar w czasie Czas przyszły
Obligar is fully regular in the future tense.
Przykładowe zdania
La nueva ley nos obligará a reciclar más.
The new law will force us to recycle more.
él/ella/usted
Te obligaré a comer tus verduras.
I will force you to eat your vegetables.
yo
Pronto nos obligarán a pagar con tarjeta.
Soon they will force us to pay by card.
ellos/ellas/ustedes
Częste błędy
Błąd: Forgetting the accent marks on future endings.
Poprawnie: Most future forms (except nosotros) need an accent: obligaré, obligarás, etc.
Dlaczego: The stress in the future tense always falls on the final syllable of the ending.
Opanuj hiszpańskie czasowniki w kontekście
Zapamiętywanie tabel to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć czasowniki takie jak 'obligar' używane naturalnie — w czasach, których się uczysz.
Powiązane czasy
Czas teraźniejszy
yo: obligo
The present tense of obligar is regular: obligo, obligas, obliga, obligamos, obligáis, obligan.
Czas przeszły prosty
yo: obligué
The preterite of obligar has a spelling change only in the 'yo' form: obligué, obligaste, obligó, obligamos, obligasteis, obligaron.
Czas przeszły niedokonany
yo: obligaba
The imperfect of obligar is regular for -ar verbs: obligaba, obligabas, obligaba, obligábamos, obligabais, obligaban.
Tryb warunkowy
yo: obligaría
The conditional of obligar is regular: obligaría, obligarías, obligaría, obligaríamos, obligaríais, obligarían.
Tryb Subj. teraźniejszy
yo: obligue
The present subjunctive of obligar requires a spelling change (g to gu) to keep the hard 'g' sound: obligue, obligues, obligue, obliguemos, obliguéis, obliguen.
Tryb Subj. przeszły niedokonany
yo: obligara
The imperfect subjunctive of obligar is formed from the third-person plural preterite: obligara, obligaras, obligara, obligáramos, obligarais, obligaran.
Tryb rozkazujący (twierdzący)
yo: obliga
The imperative of obligar uses standard -ar endings, with a spelling change in formal and plural forms: obliga, obligue, obliguemos, obligad, obliguen.
Tryb rozkazujący (przeczący)
yo: no obligues
The negative imperative of obligar uses the present subjunctive forms: no obligues, no obligue, no obliguemos, no obliguéis, no obliguen.