Koniugacja obligar Czas przeszły prosty
obligar — to force
The preterite of obligar has a spelling change only in the 'yo' form: obligué, obligaste, obligó, obligamos, obligasteis, obligaron.
Formy obligar Czas przeszły prosty
Kiedy używać Czas przeszły prosty
Use the preterite to talk about a specific instance where someone was forced to do something at a definite point in time.
Uwagi dotyczące obligar w czasie Czas przeszły prosty
There is a spelling change in the 'yo' form (obligué) where the 'g' becomes 'gu' to preserve the hard 'g' sound.
Przykładowe zdania
Ayer obligué a mi hermano a limpiar su cuarto.
Yesterday I forced my brother to clean his room.
yo
La lluvia nos obligó a cancelar el picnic.
The rain forced us to cancel the picnic.
él/ella/usted
Me obligaste a decir la verdad.
You forced me to tell the truth.
tú
Częste błędy
Błąd: Writing 'obligé' for the yo form.
Poprawnie: The correct form is obligué.
Dlaczego: Without the 'u', the 'g' would sound like the Spanish 'j' (h-sound).
Opanuj hiszpańskie czasowniki w kontekście
Zapamiętywanie tabel to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć czasowniki takie jak 'obligar' używane naturalnie — w czasach, których się uczysz.
Powiązane czasy
Czas teraźniejszy
yo: obligo
The present tense of obligar is regular: obligo, obligas, obliga, obligamos, obligáis, obligan.
Czas przeszły niedokonany
yo: obligaba
The imperfect of obligar is regular for -ar verbs: obligaba, obligabas, obligaba, obligábamos, obligabais, obligaban.
Czas przyszły
yo: obligaré
The future of obligar is regular, adding endings to the infinitive: obligaré, obligarás, obligará, obligaremos, obligaréis, obligarán.
Tryb warunkowy
yo: obligaría
The conditional of obligar is regular: obligaría, obligarías, obligaría, obligaríamos, obligaríais, obligarían.
Tryb Subj. teraźniejszy
yo: obligue
The present subjunctive of obligar requires a spelling change (g to gu) to keep the hard 'g' sound: obligue, obligues, obligue, obliguemos, obliguéis, obliguen.
Tryb Subj. przeszły niedokonany
yo: obligara
The imperfect subjunctive of obligar is formed from the third-person plural preterite: obligara, obligaras, obligara, obligáramos, obligarais, obligaran.
Tryb rozkazujący (twierdzący)
yo: obliga
The imperative of obligar uses standard -ar endings, with a spelling change in formal and plural forms: obliga, obligue, obliguemos, obligad, obliguen.
Tryb rozkazujący (przeczący)
yo: no obligues
The negative imperative of obligar uses the present subjunctive forms: no obligues, no obligue, no obliguemos, no obliguéis, no obliguen.