Inklingo
Utforska:

Kompletta konjugationstabeller

Referens för alla tempus och modus

Subjunctive

Imperfect Subjunctive

yoincriminara
incriminaras
él/ella/ustedincriminara
nosotrosincrimináramos
vosotrosincriminarais
ellos/ellas/ustedesincriminaran

Imperfekt konjunktiv av incriminar (både -ra och -se former) beskriver tidigare hypotetiska situationer eller önskningar, som 'incriminara' eller 'incriminase'.

Present Subjunctive

yoincrimine
incrimines
él/ella/ustedincrimine
nosotrosincriminemos
vosotrosincriminéis
ellos/ellas/ustedesincriminen

Konjunktiv presens av incriminar används efter uttryck för tvivel, önskan, känsla eller osäkerhet: incrimine, incriminemos, incriminen.

Imperative

Negative Imperative

no incrimines
ustedno incrimine
nosotrosno incriminemos
vosotrosno incriminéis
ustedesno incriminen

Negativ imperativ av incriminar använder konjunktiv presens: no incrimine (usted), no incriminemos (nosotros), no incriminen (ustedes), no incrimines (tú), no incriminéis (vosotros).

Imperative

incrimina
ustedincrimine
nosotrosincriminemos
vosotrosincriminad
ustedesincriminen

Imperativ av incriminar är: incrimina (tú), incrimine (usted), incriminemos (nosotros), incriminen (ustedes), incrimina(d) (vosotros).

Indicative

Conditional

yoincriminaría
incriminarías
él/ella/ustedincriminaría
nosotrosincriminaríamos
vosotrosincriminaríais
ellos/ellas/ustedesincriminarían

Konditionalis av incriminar är regelbunden: incriminaría, incriminarías, incriminaría, incriminaríamos, incriminaríais, incriminarían.

Preterite

yoincriminé
incriminaste
él/ella/ustedincriminó
nosotrosincriminamos
vosotrosincriminasteis
ellos/ellas/ustedesincriminaron

Preteritum av incriminar är regelbunden: incriminé, incriminaste, incriminó, incriminamos, incriminasteis, incriminaron.

Imperfect

yoincriminaba
incriminabas
él/ella/ustedincriminaba
nosotrosincriminábamos
vosotrosincriminabais
ellos/ellas/ustedesincriminaban

Imperfekt av incriminar är regelbunden: incriminaba, incriminabas, incriminaba, incriminábamos, incriminabais, incriminaban.

Present

yoincrimino
incriminas
él/ella/ustedincrimina
nosotrosincriminamos
vosotrosincrimináis
ellos/ellas/ustedesincriminan

Presens av incriminar är regelbunden: incrimino, incriminas, incrimina, incriminamos, incrimináis, incriminan.

Future

yoincriminaré
incriminarás
él/ella/ustedincriminará
nosotrosincriminaremos
vosotrosincriminaréis
ellos/ellas/ustedesincriminarán

Futurum av incriminar är regelbunden: incriminaré, incriminarás, incriminará, incriminaremos, incriminaréis, incriminarán.

Öva konjugationer

Testa dina kunskaper med interaktiva övningar

Laddar övningar...

Ta incriminar från tabeller till verklig spanska

Konjugationstabeller är bara början. Läs över 200 illustrerade och berättade spanska berättelser för att se 'incriminar' i aktion i verkliga meningar — och bygg det instinkt som modersmålstalare har.

Vanliga frågor

Vad betyder incriminar på spanska?

incriminar betyder "att inkrima".

Är incriminar ett regelbundet eller oregelbundet verb?

incriminar är ett regular -ar verb på spanska.

Hur böjer man incriminar i presens?

Presens av incriminar är: yo incrimino, tú incriminas, él/ella/usted incrimina, nosotros incriminamos, vosotros incrimináis, ellos/ellas/ustedes incriminan.

Hur böjer man incriminar i preteritum (dåtid)?

Preteritum av incriminar är: yo incriminé, tú incriminaste, él/ella/usted incriminó, nosotros incriminamos, vosotros incriminasteis, ellos/ellas/ustedes incriminaron.

Gratis utskrivbar referens

incriminar konjugationsfusklapp

incriminar konjugationsfusklapp — presens, preteritum, imperfekt, futurum och konditionalis