fastidiar in de Aanvoegende wijs imperfectum – vervoeging

Wanneer de Aanvoegende wijs imperfectum gebruiken

De verleden tijd van de aanvoegende wijs wordt gebruikt voor hypothetische situaties, wensen, twijfels of emoties in het verleden. Als je het hebt over hoe iemand geïrriteerd *zou zijn geweest* of hoe je *wilde dat* iemand je niet zou irriteren in het verleden, zou je deze tijd gebruiken.

Opmerkingen over fastidiar in de Aanvoegende wijs imperfectum

Fastidiar is regelmatig in de verleden tijd van de aanvoegende wijs. Je neemt de stam van de voltooid verleden tijd (fastidi-) en voegt de juiste uitgangen toe (-ara, -aras, -ara, -áramos, -arais, -aran). Beide vormen, -ra en -se, zijn correct, maar -ra is gebruikelijker.

Voorbeeldzinnen

• Si supieras cuánto me fastidiara, no lo habrías hecho.

  Als je wist hoeveel het me zou irriteren, had je het niet gedaan.

  yo

• Me molestó que me fastidiaran tanto.

  Het irriteerde me dat ze me zo erg irriteerden.

  ellos/ellas/ustedes

• Yo esperaba que tú no te fastidiaras con mi plan.

  Ik hoopte dat je niet geïrriteerd zou raken door mijn plan.

  tú

• Ojalá usted no se fastidiara por eso.

  Ik wou dat je je daardoor niet zou irriteren.

Veelgemaakte fouten

• Fout: De verleden tijd van de aanvoegende wijs verwarren met de voltooid verleden tijd of de onvoltooid verleden tijd (indicatief).

  Correct: Gebruik 'fastidiara' voor een hypothetische situatie in het verleden, niet 'fastidió' (voltooide actie) of 'fastidiaba' (lopende/gewoonte in het verleden).

  Waarom: De aanvoegende wijs is voor niet-feitelijke of onzekere situaties, terwijl de indicatief voor feiten is.

• Fout: De -se uitgang gebruiken terwijl -ra gebruikelijker is.

  Correct: Hoewel 'fastidiase' technisch correct is, heeft 'fastidiara' over het algemeen de voorkeur in het dagelijks spraakgebruik.

  Waarom: Regionale en stilistische voorkeuren geven de voorkeur aan de -ra vormen voor de verleden tijd van de aanvoegende wijs.

Verwante tijden