obligar in de Voorwaardelijke wijs – vervoeging
obligar — dwingen
De voorwaardelijke wijs van obligar is regelmatig: obligaría, obligarías, obligaría, obligaríamos, obligaríais, obligarían.
obligar in de Voorwaardelijke wijs – vormen
Wanneer de Voorwaardelijke wijs gebruiken
Gebruik dit voor hypothetische 'zou'-scenario's of om uit te drukken wat een gedragsverandering zou forceren.
Opmerkingen over obligar in de Voorwaardelijke wijs
Obligar is volledig regelmatig in de voorwaardelijke wijs.
Voorbeeldzinnen
Yo no te obligaría a hacer algo peligroso.
Ik zou je niet dwingen iets gevaarlijks te doen.
yo
¿Nos obligarían a ir si no quisiéramos?
Zouden ze ons dwingen te gaan als we niet wilden?
ellos/ellas/ustedes
Eso nos obligaría a cambiar todos los planes.
Dat zou ons dwingen alle plannen te wijzigen.
él/ella/usted
Veelgemaakte fouten
Fout: Het toevoegen van een 'e' zoals 'obliguería'.
Correct: De vorm is simpelweg obligaría.
Waarom: Spellingwijzigingen zoals g > gu gebeuren alleen voor een 'e' of 'i'. Aangezien de voorwaardelijke uitgang begint met een 'a', is er geen wijziging nodig.
Beheers Spaanse werkwoorden in context
Tabellen uit je hoofd leren brengt je maar zo ver. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen en zie werkwoorden zoals 'obligar' natuurlijk gebruikt — in de tijden die je aan het leren bent.
Verwante tijden
Tegenwoordige tijd
yo: obligo
De tegenwoordige tijd van obligar is regelmatig: obligo, obligas, obliga, obligamos, obligáis, obligan.
Pretérito indefinido
yo: obligué
De onvoltooid verleden tijd van obligar heeft een spellingwijziging alleen in de 'yo'-vorm: obligué, obligaste, obligó, obligamos, obligasteis, obligaron.
Imperfectum
yo: obligaba
De onvoltooid verleden tijd van obligar is regelmatig voor -ar werkwoorden: obligaba, obligabas, obligaba, obligábamos, obligabais, obligaban.
Toekomende tijd
yo: obligaré
De toekomende tijd van obligar is regelmatig, waarbij uitgangen aan het hele werkwoord worden toegevoegd: obligaré, obligarás, obligará, obligaremos, obligaréis, obligarán.
Aanvoegende wijs tegenwoordige tijd
yo: obligue
De tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs van obligar vereist een spellingwijziging (g naar gu) om de harde 'g'-klank te behouden: obligue, obligues, obligue, obliguemos, obliguéis, obliguen.
Aanvoegende wijs imperfectum
yo: obligara
De verleden tijd van de aanvoegende wijs van obligar wordt gevormd uit de derde persoon meervoud van de onvoltooid verleden tijd: obligara, obligaras, obligara, obligáramos, obligarais, obligaran.
Bevestigende gebiedende wijs
yo: obliga
De gebiedende wijs van obligar gebruikt standaard -ar uitgangen, met een spellingwijziging in formele en meervoudsvormen: obliga, obligue, obliguemos, obligad, obliguen.
Ontkennende gebiedende wijs
yo: no obligues
De ontkennende gebiedende wijs van obligar gebruikt de vormen van de tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs: no obligues, no obligue, no obliguemos, no obliguéis, no obliguen.