obligar in de Pretérito indefinido – vervoeging
obligar — dwingen
De onvoltooid verleden tijd van obligar heeft een spellingwijziging alleen in de 'yo'-vorm: obligué, obligaste, obligó, obligamos, obligasteis, obligaron.
obligar in de Pretérito indefinido – vormen
Wanneer de Pretérito indefinido gebruiken
Gebruik de onvoltooid verleden tijd om te praten over een specifieke gebeurtenis waarbij iemand op een bepaald moment gedwongen werd iets te doen.
Opmerkingen over obligar in de Pretérito indefinido
Er is een spellingwijziging in de 'yo'-vorm (obligué) waarbij de 'g' verandert in 'gu' om de harde 'g'-klank te behouden.
Voorbeeldzinnen
Ayer obligué a mi hermano a limpiar su cuarto.
Gisteren dwong ik mijn broer zijn kamer op te ruimen.
yo
La lluvia nos obligó a cancelar el picnic.
De regen dwong ons de picknick af te gelasten.
él/ella/usted
Me obligaste a decir la verdad.
Jij dwong me de waarheid te vertellen.
tú
Veelgemaakte fouten
Fout: Schrijven van 'obligé' voor de yo-vorm.
Correct: De juiste vorm is obligué.
Waarom: Zonder de 'u' zou de 'g' klinken als de Spaanse 'j' (h-klank).
Beheers Spaanse werkwoorden in context
Tabellen uit je hoofd leren brengt je maar zo ver. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen en zie werkwoorden zoals 'obligar' natuurlijk gebruikt — in de tijden die je aan het leren bent.
Verwante tijden
Tegenwoordige tijd
yo: obligo
De tegenwoordige tijd van obligar is regelmatig: obligo, obligas, obliga, obligamos, obligáis, obligan.
Imperfectum
yo: obligaba
De onvoltooid verleden tijd van obligar is regelmatig voor -ar werkwoorden: obligaba, obligabas, obligaba, obligábamos, obligabais, obligaban.
Toekomende tijd
yo: obligaré
De toekomende tijd van obligar is regelmatig, waarbij uitgangen aan het hele werkwoord worden toegevoegd: obligaré, obligarás, obligará, obligaremos, obligaréis, obligarán.
Voorwaardelijke wijs
yo: obligaría
De voorwaardelijke wijs van obligar is regelmatig: obligaría, obligarías, obligaría, obligaríamos, obligaríais, obligarían.
Aanvoegende wijs tegenwoordige tijd
yo: obligue
De tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs van obligar vereist een spellingwijziging (g naar gu) om de harde 'g'-klank te behouden: obligue, obligues, obligue, obliguemos, obliguéis, obliguen.
Aanvoegende wijs imperfectum
yo: obligara
De verleden tijd van de aanvoegende wijs van obligar wordt gevormd uit de derde persoon meervoud van de onvoltooid verleden tijd: obligara, obligaras, obligara, obligáramos, obligarais, obligaran.
Bevestigende gebiedende wijs
yo: obliga
De gebiedende wijs van obligar gebruikt standaard -ar uitgangen, met een spellingwijziging in formele en meervoudsvormen: obliga, obligue, obliguemos, obligad, obliguen.
Ontkennende gebiedende wijs
yo: no obligues
De ontkennende gebiedende wijs van obligar gebruikt de vormen van de tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs: no obligues, no obligue, no obliguemos, no obliguéis, no obliguen.