llamarme
“llamarme” betekent “genoemd worden (mezelf)” in het Spaans. Het heeft 2 verschillende betekenissen, afhankelijk van de context:
genoemd worden (mezelf), mijzelf noemen
Ook: mijzelf benoemen
📝 In Actie
Me gustaría llamarme 'Alex' en lugar de 'Alejandro'.
A2Ik zou 'Alex' genoemd willen worden in plaats van 'Alejandro'.
No sé cómo llamarme si me mudo a otro país.
B1Ik weet niet hoe ik mezelf moet noemen als ik naar een ander land verhuis.
mij bellen, mij roepen
Ook: mij noemen
📝 In Actie
Tienes que llamarme tan pronto como llegues a casa.
A1Je moet me bellen zodra je thuis bent.
Necesitas llamarme para pedir permiso.
A1Je moet me bellen om toestemming te vragen.
Ella no quiso llamarme por mi apodo.
B1Ze wilde mij niet bij mijn bijnaam noemen.
🔄 Vervoegingen
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
Vertaal naar het Spaans
Woorden die vertaald worden als "llamarme" in het Spaans:
mij bellen→mij noemen→mij roepen→mijzelf benoemen→mijzelf noemen→✏️ Snelle oefening
Snelle Quiz: llamarme
Vraag 1 van 2
Welke zin gebruikt 'llamarme' in de zin van 'mij bellen' (Definitie 2)?
📚 Meer bronnen
👥 Woordfamilie▼
🎵 Rijmwoorden▼
📚 Etymologie▼
Het werkwoord 'llamar' komt van het Latijnse woord *clāmāre*, wat 'schreeuwen' of 'roepen' betekende. In de loop van de tijd verschoof de betekenis van schreeuwen naar de aandacht trekken van iemand bij naam of via de telefoon. De vastgeplakte 'me' is simpelweg het eerste-persoonsvoornaamwoord, wat 'mij' of 'mezelf' betekent.
Eerste vermelding: Around the 10th century (for the root verb llamar)
Cognaten (Verwante woorden)
💡 Beheers Spaans
Til je Spaans naar een hoger niveau. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen op jouw niveau met de Inklingo app!
Veelgestelde Vragen
Waarom is 'llamarme' één woord?
In het Spaans wordt, wanneer je een infinitief werkwoord gebruikt (de basisvorm zoals 'llamar'), het direct of reflexief voornaamwoord ('me', 'te', 'se', enz.) altijd direct aan het einde vastgeplakt, waardoor één woord ontstaat. Dit is een regel voor infinitieven, gerundia en bevestigende gebiedende wijs.
Hoe verschilt 'llamarme' van 'me llamo'?
'Llamarme' is de basis, onvoltooide vorm ('mijzelf noemen'). 'Me llamo' is de vervoegde vorm die in zinnen wordt gebruikt ('Ik noem mijzelf' of 'Mijn naam is'). Je gebruikt 'llamarme' na andere werkwoorden, zoals 'Quiero llamarme' (Ik wil mijzelf noemen).