extrañarKoniugacja
extrañar oznacza tęsknić.
Kompletne tabele koniugacji
Odniesienie do wszystkich czasów i trybów
Subjunctive
Imperfect Subjunctive
The imperfect subjunctive of extrañar uses the -ra endings: extrañara, extrañaras, extrañara, extrañáramos, extrañarais, extrañaran.
Present Subjunctive
The present subjunctive of extrañar flips the vowel to 'e': extrañe, extrañes, extrañe, extrañemos, extrañéis, extrañen.
Imperative
Negative Imperative
The negative imperative of extrañar uses the present subjunctive: no extrañes, no extrañe, no extrañemos, no extrañéis, no extrañen.
Imperative
The affirmative imperative of extrañar uses extraña (tú) and extrañe (usted).
Indicative
Imperfect
The imperfect of extrañar uses the standard -aba endings: extrañaba, extrañabas, extrañaba, extrañábamos, extrañabais, extrañaban.
Present
The present tense of extrañar is completely regular: extraño, extrañas, extraña, extrañamos, extrañáis, extrañan.
Preterite
The preterite of extrañar is regular: extrañé, extrañaste, extrañó, extrañamos, extrañasteis, extrañaron.
Conditional
The conditional of extrañar is regular: extrañaría, extrañarías, extrañaría, extrañaríamos, extrañaríais, extrañarían.
Future
The future tense of extrañar adds endings to the infinitive: extrañaré, extrañarás, extrañará, extrañaremos, extrañaréis, extrañarán.
Ćwicz koniugacje
Sprawdź swoją wiedzę za pomocą interaktywnych ćwiczeń
Przenieś extrañar z tabel do prawdziwego hiszpańskiego
Tabele koniugacji to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć 'extrañar' w akcji w prawdziwych zdaniach — i zbuduj instynkt, jaki mają rodzimi użytkownicy języka.
Często zadawane pytania
Co oznacza extrañar po hiszpańsku?
extrañar oznacza „tęsknić”.
Czy extrañar to czasownik regularny czy nieregularny?
extrañar to czasownik regular -ar w języku hiszpańskim.
Jak koniuguje się extrañar w czasie teraźniejszym?
Czas teraźniejszy extrañar to: yo extraño, tú extrañas, él/ella/usted extraña, nosotros extrañamos, vosotros extrañáis, ellos/ellas/ustedes extrañan.
Jak koniuguje się extrañar w czasie przeszłym dokonanym (preterite)?
Czas przeszły dokonany extrañar to: yo extrañé, tú extrañaste, él/ella/usted extrañó, nosotros extrañamos, vosotros extrañasteis, ellos/ellas/ustedes extrañaron.
extrañar ściągawka koniugacyjna
