
Conjugação de constar no Presente do subjuntivo
constar — constar de
O presente do subjuntivo de constar (conste, constes, constemos, consten) é usado após expressões de dúvida, desejo ou emoção.
Formas de constar no Presente do subjuntivo
Quando usar o Presente do subjuntivo
Use o presente do subjuntivo de constar quando quiser expressar dúvida, incerteza, desejo ou emoção sobre algo que conste de elementos específicos. Por exemplo, 'Duvido que a lista conste de todos os itens.'
Notas sobre constar no Presente do subjuntivo
Constar é regular no presente do subjuntivo, seguindo o padrão padrão para verbos -ar: mude o 'a' para um 'e'.
Frases de exemplo
Espero que el precio conste de solo la entrada.
Espero que o preço conste apenas do bilhete.
él/ella/usted
Dudo que la solución conste de esos pasos.
Duvido que a solução conste dessas etapas.
él/ella/usted
Quiero que el equipo conste de expertos.
Quero que a equipe conste de especialistas.
él/ella/usted
No creo que la explicación conste de más detalles.
Não acho que a explicação conste de mais detalhes.
él/ella/usted
Erros comuns
Erro: Usar o indicativo em vez do subjuntivo após verbos de dúvida ou desejo.
Correto: Após expressões como 'dudo que' ou 'espero que', use as formas do presente do subjuntivo como 'conste'.
Por quê: Certos gatilhos em espanhol exigem o modo subjuntivo para expressar subjetividade.
Erro: Esquecer a terminação 'e' para verbos -ar no presente do subjuntivo.
Correto: O presente do subjuntivo de 'constar' usa terminações 'e': 'conste', 'constes', 'constemos', 'consten'.
Por quê: O modo subjuntivo para verbos -ar substitui o 'a' por um 'e'.
Domine os verbos em espanhol no contexto
Decorar tabelas só leva você até certo ponto. Leia mais de 200 histórias em espanhol ilustradas e narradas para ver verbos como 'constar' usados naturalmente — nos tempos que você está aprendendo.
Tempos relacionados
Presente
yo: consto
O presente do indicativo de constar é regular: consto, constas, consta, constamos, constáis, constan.
Pretérito perfeito
yo: consté
O pretérito perfeito simples de constar é regular: consté, constaste, constó, constamos, constasteis, constaron.
Pretérito imperfeito
yo: constaba
O pretérito imperfeito de constar é regular: constaba, constabas, constaba, constábamos, constabais, constaban.
Futuro
yo: constaré
O futuro de constar é regular: constaré, constarás, constará, constaremos, constaréis, constarán.
Condicional
yo: constaría
O condicional de constar é regular: constaría, constarías, constaría, constaríamos, constaríais, constarían.
Imperfeito do subjuntivo
yo: constara
O pretérito imperfeito do subjuntivo de constar (constara/constase) é usado para hipotéticos passados ou desejos.
Imperativo afirmativo
yo: consta
O imperativo de constar é majoritariamente regular, com comandos como 'consta' (tú) e 'constad' (vosotros).
Imperativo negativo
yo: no constes
O imperativo negativo de constar usa o presente do subjuntivo, por exemplo, 'no constes' (tú) e 'no consten' (ustedes).