
Conjugação de encargar no Imperativo afirmativo
encargar — encomendar
Use o imperativo para dar comandos diretos com 'encargar', como 'encarga' (tu) ou 'encargue' (você).
Formas de encargar no Imperativo afirmativo
Quando usar o Imperativo afirmativo
O imperativo é usado para dar ordens ou instruções diretas. Para 'encargar', você o usará para dizer a alguém para encomendar algo, como '¡Encarga la pizza!' (Encomende a pizza!) ou 'Encargue el informe, por favor.' (Encomende o relatório, por favor).
Notas sobre encargar no Imperativo afirmativo
Encargar é regular no imperativo afirmativo, exceto na forma do 'tú', que muda 'g' para 'gu' (encarga) para manter o som do 'g' forte. As formas de 'nosotros', 'ustedes' e 'usted' são regulares.
Frases de exemplo
Encarga tú el almuerzo.
Tu encomendas o almoço.
tú
Encargue usted el taxi.
Você encomenda o táxi.
usted
Encarguemos las bebidas.
Vamos encomendar as bebidas.
nosotros
Encargad vosotros las entradas.
Vós (informal, Espanha) encomendais os bilhetes.
vosotros
Encarguen ustedes la cena.
Vocês encomendam o jantar.
Erros comuns
Erro: Usar o presente do indicativo em vez do imperativo para comandos, por exemplo, 'Tú encargas la comida' em vez de 'Encarga la comida'.
Correto: Use o modo imperativo para comandos diretos: 'Encarga la comida'.
Por quê: O indicativo descreve, enquanto o imperativo comanda.
Erro: Esquecer o 'u' na forma do 'tú', escrevendo 'encarga' em vez de 'encarga'.
Correto: A forma do 'tú' é 'encarga', mantendo o 'gu' para preservar o som do 'g' forte.
Por quê: A mudança na grafia é necessária para preservar a pronúncia.
Domine os verbos em espanhol no contexto
Decorar tabelas só leva você até certo ponto. Leia mais de 200 histórias em espanhol ilustradas e narradas para ver verbos como 'encargar' usados naturalmente — nos tempos que você está aprendendo.
Tempos relacionados
Presente
yo: encargo
O presente de 'encargar' é regular: 'encargo', 'encargas', 'encarga', 'encargamos', 'encargáis', 'encargan'.
Pretérito perfeito
yo: encargué
O pretérito perfeito de 'encargar' é regular: 'encargué', 'encargaste', 'encargó', 'encargamos', 'encargasteis', 'encargaron'.
Pretérito imperfeito
yo: encargaba
O imperfeito de 'encargar' é regular: 'encargaba', 'encargabas', 'encargaba', 'encargábamos', 'encargabais', 'encargaban'.
Futuro
yo: encargaré
O futuro do presente de 'encargar' é regular, com o infinitivo como radical: 'encargaré' (eu encomendarei).
Condicional
yo: encargaría
O condicional de 'encargar' é regular: 'encargaría', 'encargarías', 'encargaría', 'encargaríamos', 'encargaríais', 'encargarían'.
Presente do subjuntivo
yo: encargue
Use o presente do subjuntivo para desejos, dúvidas ou emoções relacionadas a encomendar, como 'Espero que encargues' (Espero que encomendes).
Imperfeito do subjuntivo
yo: encargara
Use o subjuntivo imperfeito para situações hipotéticas passadas ou desejos com 'encargar', como 'si encargara' (se eu encomendasse).
Imperativo negativo
yo: encargues
Use 'no' mais o presente do subjuntivo para formar comandos negativos com 'encargar', como 'no encargues' (não encomende).