
Conjugação de extrañar no Imperativo afirmativo
extrañar — sentir falta de
O imperativo afirmativo de extrañar usa extraña (tú) e extrañe (usted).
Formas de extrañar no Imperativo afirmativo
Quando usar o Imperativo afirmativo
Como 'sentir falta' é uma emoção, raramente é usado como um comando, mas aparece em contextos poéticos ou músicas (por exemplo, 'Sinta minha falta!').
Notas sobre extrañar no Imperativo afirmativo
Extrañar é regular. O comando de 'tú' é o mesmo do presente do indicativo da terceira pessoa.
Frases de exemplo
¡Extrañame un poquito!
Sinta um pouco a minha falta!
tú
Extrañen la paz, no la guerra.
Anseie pela paz, não pela guerra.
Erros comuns
Erro: Usar 'extrañe' para o comando de 'tú'.
Correto: Use 'extraña' para 'tú' e 'extrañe' para 'usted'.
Por quê: O comando informal (tú) usa a terminação -a para verbos -ar.
Domine os verbos em espanhol no contexto
Decorar tabelas só leva você até certo ponto. Leia mais de 200 histórias em espanhol ilustradas e narradas para ver verbos como 'extrañar' usados naturalmente — nos tempos que você está aprendendo.
Tempos relacionados
Presente
yo: extraño
O presente de extrañar é completamente regular: extraño, extrañas, extraña, extrañamos, extrañáis, extrañan.
Pretérito perfeito
yo: extrañé
O pretérito de extrañar é regular: extrañé, extrañaste, extrañó, extrañamos, extrañasteis, extrañaron.
Pretérito imperfeito
yo: extrañaba
O imperfeito de extrañar usa as terminações padrão -aba: extrañaba, extrañabas, extrañaba, extrañábamos, extrañabais, extrañaban.
Futuro
yo: extrañaré
O futuro de extrañar adiciona terminações ao infinitivo: extrañaré, extrañarás, extrañará, extrañaremos, extrañaréis, extrañarán.
Condicional
yo: extrañaría
O condicional de extrañar é regular: extrañaría, extrañarías, extrañaría, extrañaríamos, extrañaríais, extrañarían.
Presente do subjuntivo
yo: extrañe
O subjuntivo presente de extrañar troca a vogal para 'e': extrañe, extrañes, extrañe, extrañemos, extrañéis, extrañen.
Imperfeito do subjuntivo
yo: extrañara
O subjuntivo imperfeito de extrañar usa as terminações -ra: extrañara, extrañaras, extrañara, extrañáramos, extrañarais, extrañaran.
Imperativo negativo
yo: no extrañes
O imperativo negativo de extrañar usa o subjuntivo presente: no extrañes, no extrañe, no extrañemos, no extrañéis, no extrañen.