
Conjugação de incriminar no Imperativo negativo
incriminar — incriminar
O imperativo negativo de incriminar usa o presente do subjuntivo: no incrimine (usted), no incriminemos (nosotros), no incriminen (ustedes), no incrimines (tú), no incriminéis (vosotros).
Formas de incriminar no Imperativo negativo
Quando usar o Imperativo negativo
Use o imperativo negativo para dizer diretamente a alguém para não fazer algo. Para 'incriminar', isso significa comandar alguém para não incriminar outra pessoa ou a si mesmo.
Notas sobre incriminar no Imperativo negativo
Incriminar é regular no imperativo negativo, que usa as formas do presente do subjuntivo. A forma 'vosotros' requer um acento no 'e': incriminéis.
Frases de exemplo
No incrimines a tu compañero de trabajo.
Não incrimine seu colega de trabalho.
tú
Por favor, no incrimine a nadie más.
Por favor, não incrimine mais ninguém.
usted
No nos incriminemos falsamente.
Não nos incriminemos falsamente.
nosotros
No incriminéis a los inocentes.
Não incriminem o inocente.
vosotros
Erros comuns
Erro: Usar o imperativo afirmativo para um comando negativo: 'No incrimina'.
Correto: Comandos negativos sempre usam o presente do subjuntivo: 'no incrimines'.
Por quê: A estrutura para comandos afirmativos e negativos difere.
Erro: Esquecer o acento na forma vosotros: 'no incrimineis'.
Correto: A forma correta é 'no incriminéis'.
Por quê: O acento é necessário para manter a pronúncia correta e distingui-la de outras formas.
Domine os verbos em espanhol no contexto
Decorar tabelas só leva você até certo ponto. Leia mais de 200 histórias em espanhol ilustradas e narradas para ver verbos como 'incriminar' usados naturalmente — nos tempos que você está aprendendo.
Tempos relacionados
Presente
yo: incrimino
O presente de incriminar é regular: incrimino, incriminas, incrimina, incriminamos, incrimináis, incriminan.
Pretérito perfeito
yo: incriminé
O pretérito de incriminar é regular: incriminé, incriminaste, incriminó, incriminamos, incriminasteis, incriminaron.
Pretérito imperfeito
yo: incriminaba
O imperfeito de incriminar é regular: incriminaba, incriminabas, incriminaba, incriminábamos, incriminabais, incriminaban.
Futuro
yo: incriminaré
O futuro de incriminar é regular: incriminaré, incriminarás, incriminará, incriminaremos, incriminaréis, incriminarán.
Condicional
yo: incriminaría
O condicional de incriminar é regular: incriminaría, incriminarías, incriminaría, incriminaríamos, incriminaríais, incriminarían.
Presente do subjuntivo
yo: incrimine
O presente do subjuntivo de incriminar é usado após expressões de dúvida, desejo, emoção ou incerteza: incrimine, incriminemos, incriminen.
Imperfeito do subjuntivo
yo: incriminara
O subjuntivo imperfeito de incriminar (ambas as formas -ra e -se) descreve hipotéticas ou desejos passados, como 'incriminara' ou 'incriminase'.
Imperativo afirmativo
yo: incrimina
O imperativo de incriminar é: incrimina (tú), incrimine (usted), incriminemos (nosotros), incriminen (ustedes), incrimina(d) (vosotros).