
Conjugação de oponer no Pretérito perfeito
oponer — opor-se a
O pretérito perfeito de oponer é altamente irregular, usando o radical 'pus-': opuse, opusiste, opuso, etc.
Formas de oponer no Pretérito perfeito
Quando usar o Pretérito perfeito
Use o pretérito perfeito para descrever uma instância específica em que alguém resistiu ou se opôs a uma ação ou decisão no passado.
Notas sobre oponer no Pretérito perfeito
Oponer segue a conjugação irregular de 'poner'. O radical muda para 'opus-' e usa o conjunto especial de terminações para pretéritos irregulares (e, iste, o, imos, isteis, ieron) sem acentos.
Frases de exemplo
El sospechoso no opuso resistencia durante el arresto.
O suspeito não ofereceu resistência durante a prisão.
él/ella/usted
Me opuse a la propuesta en la reunión de ayer.
Oponho-me à proposta na reunião de ontem.
yo
Ellos se opusieron a vender la casa.
Eles se opuseram à venda da casa.
ellos/ellas/ustedes
Erros comuns
Erro: Dizer 'oponí' ou 'oponió'.
Correto: Use 'opuse' e 'opuso'.
Por quê: Oponer não é um verbo regular terminado em -er no pretérito perfeito; deve seguir a mudança de radical 'pus'.
Domine os verbos em espanhol no contexto
Decorar tabelas só leva você até certo ponto. Leia mais de 200 histórias em espanhol ilustradas e narradas para ver verbos como 'oponer' usados naturalmente — nos tempos que você está aprendendo.
Tempos relacionados
Presente
yo: opongo
O presente de oponer é irregular na forma 'yo' (opongo), mas regular como 'comer' para o resto.
Pretérito imperfeito
yo: oponía
O imperfeito de oponer é completamente regular: oponía, oponías, oponía, oponíamos, oponíais, oponían.
Futuro
yo: opondré
O futuro de oponer usa o radical irregular 'opondr-': opondré, opondrás, opondrá.
Condicional
yo: opondría
O condicional de oponer usa o radical 'opondr-': opondría, opondrías, opondría.
Presente do subjuntivo
yo: oponga
O presente do subjuntivo usa o radical 'opong-': oponga, opongas, oponga, etc.
Imperfeito do subjuntivo
yo: opusiera
O imperfeito do subjuntivo usa o radical 'opusie-': opusiera, opusieras, opusiera.
Imperativo afirmativo
yo: opón
O imperativo tem uma forma curta de 'tú' (opón) e formas com 'g' para os outros: opón, oponga, opongamos.
Imperativo negativo
yo: no opongas
O imperativo negativo usa 'no' mais o presente do subjuntivo: no opongas, no oponga.