atrever in de Tegenwoordige tijd – vervoeging
atrever — durven
De tegenwoordige tijd van 'atrever' (atrevo, atreves, etc.) is voor gebruikelijke of huidige daden van durf, zoals 'Me atrevo a todo.' (Ik durf alles).
atrever in de Tegenwoordige tijd – vormen
Wanneer de Tegenwoordige tijd gebruiken
Gebruik de tegenwoordige tijd voor dingen die regelmatig gebeuren, algemene waarheden over durf, of iets wat je op dit moment doet. Het beschrijft de doorlopende of gebruikelijke aard van durf.
Opmerkingen over atrever in de Tegenwoordige tijd
De tegenwoordige tijd van 'atrever' is regelmatig voor een -er werkwoord, maar vergeet niet dat het reflexief is, dus je gebruikt het altijd met een reflexief voornaamwoord (me, te, se, nos, os, se).
Voorbeeldzinnen
Me atrevo a decir que hará buen tiempo.
Ik durf te zeggen dat het goed weer zal zijn.
yo
¿Tú te atreves a subir ahí?
Durf je daar omhoog te klimmen?
tú
Ella se atreve a todo.
Zij durft alles te doen.
él/ella/usted
Nos atrevemos a experimentar con la comida.
Wij durven te experimenteren met eten.
nosotros
Ellos se atreven a desafiar las reglas.
Ze durven de regels uit te dagen.
ellos/ellas/ustedes
Veelgemaakte fouten
Fout: Het reflexieve voornaamwoord vergeten.
Correct: Het moet 'Me atrevo' zijn, niet 'Atrevo'.
Waarom: 'Atreverse' is reflexief; de daad van durf wordt op jezelf gericht.
Fout: De tegenwoordige tijd gebruiken voor een enkele, voltooide daad van durf.
Correct: Voor een specifieke gebeurtenis in het verleden gebruik je de voltooid verleden tijd: 'Me atreví'.
Waarom: De tegenwoordige tijd beschrijft doorlopende of gebruikelijke acties, geen voltooide acties uit het verleden.
Beheers Spaanse werkwoorden in context
Tabellen uit je hoofd leren brengt je maar zo ver. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen en zie werkwoorden zoals 'atrever' natuurlijk gebruikt — in de tijden die je aan het leren bent.
Verwante tijden
Pretérito indefinido
yo: me atreví
De voltooid verleden tijd van 'atrever' (atreví, atreviste, etc.) beschrijft voltooide daden van durf in het verleden, zoals 'Me atreví a saltar.' (Ik durfde te springen).
Imperfectum
yo: me atrevía
De onvoltooid verleden tijd van 'atrever' (atrevía, atrevías) beschrijft gebruikelijke of doorlopende daden van durf in het verleden, zoals 'Siempre me atrevía a más.' (Ik durfde altijd meer).
Toekomende tijd
yo: me atreveré
De toekomende tijd van 'atrever' (atreveré, atreverás) geeft toekomstige daden van durf aan, zoals 'Me atreveré a hacerlo.' (Ik zal het durven doen).
Voorwaardelijke wijs
yo: me atrevería
De conditionele tijd van 'atrever' (atrevería, atreverías) drukt hypothetische durf ('zou durven') of beleefde suggesties uit, zoals 'Me atrevería a preguntar.' (Ik zou durven te vragen).
Aanvoegende wijs tegenwoordige tijd
yo: me atreva
De tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs van 'atrever' (atreva) wordt gebruikt na uitdrukkingen van twijfel, verlangen, emotie of onzekerheid, zoals 'Espero que te atrevas.' (Ik hoop dat je het durft).
Aanvoegende wijs imperfectum
yo: me atreviera
De verleden tijd van de aanvoegende wijs van 'atrever' (atreviera/atreviese) wordt gebruikt voor hypothetische situaties uit het verleden, wensen of beleefdheid, zoals 'Si me atreviera...' (Als ik durfde...).
Bevestigende gebiedende wijs
yo: atrévete
Gebruik de gebiedende wijs van 'atrever' voor directe commando's zoals '¡Atrévete!' (Durf!) of '¡Atrévanse!' (Durf!).
Ontkennende gebiedende wijs
yo: no te atrevas
Gebruik de ontkennende gebiedende wijs van 'atrever' met 'no' en de tegenwoordige aanvoegende wijs, zoals '¡No te atrevas!' (Durf niet!).