hoparse

De verleden tijd van de aanvoegende wijs van 'hoparse' drukt verleden onwerkelijke voorwaarden of wensen uit: me hopara, te hoparas, se hopara, nos hopáramos, os hoparais, se hoparan.

De tegenwoordige tijd van de aanvoegende wijs van 'hoparse' volgt uitdrukkingen van twijfel, verlangen of emotie: me hope, te hopes, se hope, nos hopemos, os hopéis, se hopen.

Negatieve bevelen voor 'hoparse' gebruiken de tegenwoordige aanvoegende wijs: no te hōpes, no se hōpe, no os hopéis, no nos hopemos, no se hopen.

Het gebiedende wijs van 'hoparse' geeft directe bevelen: hópate, hópese, hopaos, hopémonos, hópense.

De conditionele wijs van 'hoparse' drukt hypothetische vertrekken of beleefde verzoeken uit: me hoparía, te hoparías, se hoparía, nos hoparíamos, os hoparíais, se hoparían.

De voltooid verleden tijd van 'hoparse' is regelmatig: me hopé, te hopaste, se hopó, nos hopamos, os hopasteis, se hoparon.

De onvoltooid verleden tijd van 'hoparse' beschrijft doorlopende of gebruikelijke acties in het verleden: me hopaba, te hopabas, se hopaba, nos hopábamos, os hopabais, se hopaban.

De tegenwoordige tijd van 'hoparse' geeft gebruikelijke of huidige acties van vertrekken aan: me hopo, te hopas, se hopa, nos hopamos, os hopáis, se hopan.

De toekomende tijd van 'hoparse' geeft aan dat acties zullen plaatsvinden: me hoparé, te hoparás, se hopará, nos hoparemos, os hoparéis, se hoparán.