Inklingo

chino

Chinees?beschrijft oorsprong of nationaliteit

CHEE-noh

/ˈtʃi.no/
neutral
Een eenvoudige afbeelding van de vlag van China, met een rood veld met vijf gele sterren.

Als bijvoeglijk naamwoord beschrijft chino iets van Chinese oorsprong, zoals de vlag van China.

chino(Bijvoeglijk naamwoord)

mA1

Chinees

?

beschrijft oorsprong of nationaliteit

📝 In Actie

Me encanta la comida china.

A1

Ik ben dol op Chinees eten.

El Año Nuevo chino es una fiesta muy importante.

A2

Chinees Nieuwjaar is een zeer belangrijke feestdag.

Woordverbindingen

Veelvoorkomende Collocaties

  • muro chinoChinese muur (Grote Muur)
  • restaurante chinoChinees restaurant

💡 Grammaticapunten

Verbuiging naar Geslacht

Als bijvoeglijk naamwoord moet 'chino' overeenkomen met het geslacht en getal van het zelfstandig naamwoord waarnaar het verwijst. Als het zelfstandig naamwoord vrouwelijk is (zoals 'comida'), moet je 'china' gebruiken.

❌ Veelgemaakte Fouten

De Vrouwelijke Vorm Vergeten

Fout:Hablamos de la cultura chino.

Correctie: Hablamos de la cultura china. ('Cultura' is vrouwelijk, dus het bijvoeglijk naamwoord moet 'china' zijn.)

⭐ Gebruikstips

Hoofdlettergebruik

In tegenstelling tot het Nederlands, worden bijvoeglijke naamwoorden van nationaliteit zoals 'chino' in het Spaans meestal met een kleine letter geschreven.

Een eenvoudige illustratie van een lachende volwassen man die traditionele Chinese kleding draagt.

Als zelfstandig naamwoord kan chino verwijzen naar een Chinese man.

chino(Zelfstandig naamwoord)

mA1

Chinese man

?

mannelijk persoon uit China

Ook:

Chinees persoon

?

general reference, masculine form

📝 In Actie

Conocimos a un chino muy amable en la tienda.

A1

We ontmoetten een heel vriendelijke Chinese man in de winkel.

Los chinos celebran el festival de la luna.

B1

De Chinezen vieren het maanfeest.

💡 Grammaticapunten

De Vrouwelijke Vorm

Om naar een vrouwelijk persoon uit China te verwijzen, moet je het vrouwelijke zelfstandig naamwoord gebruiken: 'la china' (de Chinese vrouw).

⭐ Gebruikstips

Het Gebruik van het Lidwoord

Wanneer je naar de nationaliteit verwijst als zelfstandig naamwoord, moet je bijna altijd een bepaald lidwoord (el/la/los/las) of een onbepaald lidwoord (un/una/unos/unas) gebruiken.

Een gestileerde weergave van een sprekende mond, met eenvoudige geluidsgolven die naar buiten stralen, wat de Chinese taal symboliseert.

Chino verwijst ook naar de Chinese taal.

chino(Zelfstandig naamwoord)

mA2

Chinees

?

de taal

Ook:

Mandarijn

?

most common form of the language

📝 In Actie

Quiero aprender a hablar chino.

A2

Ik wil leren Chinees spreken.

El chino es uno de los idiomas más hablados del mundo.

B1

Chinees is een van de meest gesproken talen ter wereld.

Woordverbindingen

Synoniemen

  • mandarín (Mandarijn)

💡 Grammaticapunten

Altijd Mannelijk

Wanneer je naar de taal verwijst, is 'chino' altijd een mannelijk zelfstandig naamwoord ('el chino'), ook al is het land 'China' vrouwelijk.

❌ Veelgemaakte Fouten

Het Gebruik van 'el' na Hablar

Fout:Ella habla el chino muy bien.

Correctie: Ella habla chino muy bien. (Wanneer 'hablar' direct gevolgd wordt door de naam van de taal, laat je meestal het lidwoord 'el' weg.)

✏️ Snelle oefening

Snelle Quiz: chino

Vraag 1 van 2

Welke zin gebruikt 'chino' als een zelfstandig naamwoord dat naar de taal verwijst?

💡 Beheers Spaans

Til je Spaans naar een hoger niveau. Lees 200+ geïllustreerde en ingesproken Spaanse verhalen op jouw niveau met de Inklingo app!

📚 Meer bronnen

Woordfamilie

China(China (land)) - Zelfstandig naamwoord

Veelgestelde Vragen

Wordt 'chino' altijd gebruikt voor mensen uit China?

Hoewel de primaire, neutrale betekenis een persoon uit China is, wordt 'chino/a' in sommige delen van Latijns-Amerika, met name het Zuidelijk Kegelland, soms informeel gebruikt om te verwijzen naar mensen van Oost-Aziatische afkomst in het algemeen. Het is altijd beter om de specifieke nationaliteit te gebruiken als je die weet.

Hoe weet ik of 'chino' naar een persoon of de taal verwijst?

De context is cruciaal. Als het volgt op het werkwoord 'hablar' (spreken) of 'estudiar' (studeren), is het de taal. Als het voorafgegaan wordt door 'un' of 'una' en naar een persoon verwijst, is het de nationaliteit (bijv. 'un chino' = een Chinese man).