JUAN JUN-ta JUN-cos JUN-to a la SAN-ja
Juan verzamelt rietstengels naast de sloot.
Begin met een langzame snelheid om de uitspraak te beheersen, verhoog die daarna geleidelijk om jezelf uit te dagen.
Juan is druk bezig riet te verzamelen bij de sloot. Al die 'j'-klanken kunnen een echte warboel worden!
Dit is de grootste uitdaging. De Spaanse 'j' klinkt als de Nederlandse 'g' in 'gaan' of 'goed', maar wordt verder achter in de keel gevormd met iets meer wrijving. Stel je voor dat je zachtjes je keel schraapt of de 'ch' in het Schotse woord 'loch' fluistert.
De 'z' in 'zanja' is nooit een zoemend geluid zoals in het Nederlandse 'zebra'. In Latijns-Amerika wordt het precies uitgesproken als een 's' (seseo). In het grootste deel van Spanje wordt het uitgesproken als de 'th' in het Engelse 'think' (ceceo).
Begin met het isoleren van de 'j'-klank. Maak een luchtige 'hhh'-klank vanuit de achterkant van je keel. Pas het nu toe: 'hhuan', 'hhunta', 'hhuncos'. De herhaling hier is geweldig voor het opbouwen van spiergeheugen.
Nog een 'junto'! Onthoud dan voor 'zanja' dat het een zachte 's'-klank is in Latijns-Amerika ('san-ja'). Laat de 'j'-klank niet wegglijden naar een Nederlandse 'j' zoals in 'jas'.
Dit is een fundamentele Spaanse trabalenguas om de 'j' (la jota) klank te beheersen. Omdat de klank niet bestaat in het Nederlands, helpt de intense herhaling de mond van de leerlingen om eraan te wennen deze correct en consistent te vormen.
Fout: “Het uitspreken van 'Juan' of 'junta' met de 'j'-klank uit het Nederlandse woord 'jas' of 'jongen'.”
Correctie: De Spaanse 'j' heeft geen trilling en is nooit de Nederlandse 'j'-klank. Het is een luchtige klank die achter in de keel wordt gemaakt. Een goede truc is om te beginnen met het zeggen van het Nederlandse woord 'ha' en dan te proberen het geluid iets schrapender of krachtiger te maken.
Fout: “Het uitspreken van 'zanja' met een 'zzz'-geluid, zoals in het Nederlandse woord 'zebra'.”
Correctie: De Spaanse 'z' zoemt nooit. In Amerika klinkt het precies als een 's'. In Spanje klinkt het als de 'th' in 'thin'. Dus 'zanja' is ofwel 'san-ja' of 'than-ja' – beide zijn correct, maar 'zan-ja' (met een zoem) is dat niet.
Deze tongbreker wordt universeel gebruikt voor het oefenen van de 'j'-klank. De uitspraak van de 'j' is overal consistent.
Het belangrijkste regionale verschil is de 'z' in 'zanja'. In Latijns-Amerika en delen van Spanje (zoals Andalusië) wordt deze uitgesproken als een 's'-klank ('seseo'). In het grootste deel van Spanje is het een 'th'-klank ('ceceo'). Onze audiogids gebruikt de meer wijdverbreide Latijns-Amerikaanse uitspraak.
Zeg de volledige zin drie keer achter elkaar, elke keer iets sneller. De echte uitdaging is om de 'j'-klank sterk en consistent te houden, zodat deze niet verzwakt of verandert in een Nederlandse klank.
Soms wel, ja! De Spaanse 'j' maakt altijd die luchtige, achter-in-de-keel /x/ klank. De letter 'g' maakt precies dezelfde klank, maar alleen als deze voor een 'e' of een 'i' staat (zoals in 'gente' of 'gigante'). Anders heeft de 'g' een harde klank, zoals in 'gato'.
Dat is een uitstekend startpunt! Veel cursisten beginnen daar. De Nederlandse 'h' ligt er dichtbij. Om meer als een moedertaalspreker te klinken, probeer je het geluid iets krachtiger en verder achter in je keel te maken. Het zou moeten voelen alsof er een lichte 'schrapende' wrijving is, wat de Nederlandse 'h' niet heeft.
