admitirKoniugacja
admitir oznacza wpuszczać.
Kompletne tabele koniugacji
Odniesienie do wszystkich czasów i trybów
Indicative
Present
The present tense of admitir is regular: admito, admites, admite, admitimos, admitís, admiten.
Future
The future of admitir adds endings to the infinitive: admitiré, admitirás, admitirá, admitiremos, admitiréis, admitirán.
Imperfect
The imperfect of admitir uses regular -ía endings: admitía, admitías, admitía, admitíamos, admitíais, admitían.
Conditional
The conditional of admitir is formed by adding -ía endings to the infinitive: admitiría, admitirías, admitiría, admitiríamos, admitiríais, admitirían.
Preterite
Admitir is regular in the preterite: admití, admitiste, admitió, admitimos, admitisteis, admitieron.
Imperative
Negative Imperative
The negative imperative of admitir uses subjunctive forms: no admitas, no admita, no admitamos, no admitáis, no admitan.
Imperative
The imperative of admitir provides commands: admite (tú), admita (usted), admitamos (nosotros), admitid (vosotros), admitan (ustedes).
Subjunctive
Present Subjunctive
The present subjunctive of admitir uses -a endings: admita, admitas, admita, admitamos, admitáis, admitan.
Imperfect Subjunctive
The imperfect subjunctive of admitir is regular: admitiera, admitieras, admitiera, admitiéramos, admitierais, admitieran.
Ćwicz koniugacje
Sprawdź swoją wiedzę za pomocą interaktywnych ćwiczeń
Przenieś admitir z tabel do prawdziwego hiszpańskiego
Tabele koniugacji to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć 'admitir' w akcji w prawdziwych zdaniach — i zbuduj instynkt, jaki mają rodzimi użytkownicy języka.
Często zadawane pytania
Co oznacza admitir po hiszpańsku?
admitir oznacza „wpuszczać”.
Czy admitir to czasownik regularny czy nieregularny?
admitir to czasownik regular -ir w języku hiszpańskim.
Jak koniuguje się admitir w czasie teraźniejszym?
Czas teraźniejszy admitir to: yo admito, tú admites, él/ella/usted admite, nosotros admitimos, vosotros admitís, ellos/ellas/ustedes admiten.
Jak koniuguje się admitir w czasie przeszłym dokonanym (preterite)?
Czas przeszły dokonany admitir to: yo admití, tú admitiste, él/ella/usted admitió, nosotros admitimos, vosotros admitisteis, ellos/ellas/ustedes admitieron.
admitir ściągawka koniugacyjna
