enfadarKoniugacja
enfadar oznacza drażnić.
Kompletne tabele koniugacji
Odniesienie do wszystkich czasów i trybów
Subjunctive
Imperfect Subjunctive
The imperfect subjunctive of enfadar, like 'enfadara' or 'enfadase', is used for past hypotheticals or wishes.
Present Subjunctive
The present subjunctive of enfadar (enfade, enfades, enfade, etc.) is used after expressions of doubt, emotion, or desire.
Imperative
Negative Imperative
Negative commands for enfadar use the present subjunctive: 'no enfades' (you singular, informal), 'no enfaden' (you plural).
Imperative
Use the imperative of enfadar for direct commands like 'enfada' (you singular, informal) or 'enfaden' (you plural).
Indicative
Conditional
The conditional of enfadar (enfadaría, enfadarías, enfadaría, etc.) expresses hypothetical anger or polite suggestions.
Preterite
The preterite of enfadar is regular: enfadé, enfadaste, enfadó, enfadamos, enfadasteis, enfadaron, used for completed past actions.
Imperfect
The imperfect of enfadar (enfadaba, enfadabas, enfadaba, etc.) describes ongoing or habitual past anger.
Present
The present tense of enfadar (enfado, enfadas, enfada, etc.) describes current states or habitual actions of getting angry.
Future
The future tense of enfadar (enfadaré, enfadarás, enfadará, etc.) predicts or assumes someone will get angry.
Ćwicz koniugacje
Sprawdź swoją wiedzę za pomocą interaktywnych ćwiczeń
Przenieś enfadar z tabel do prawdziwego hiszpańskiego
Tabele koniugacji to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć 'enfadar' w akcji w prawdziwych zdaniach — i zbuduj instynkt, jaki mają rodzimi użytkownicy języka.
Często zadawane pytania
Co oznacza enfadar po hiszpańsku?
enfadar oznacza „drażnić”.
Czy enfadar to czasownik regularny czy nieregularny?
enfadar to czasownik regular -ar w języku hiszpańskim.
Jak koniuguje się enfadar w czasie teraźniejszym?
Czas teraźniejszy enfadar to: yo enfado, tú enfadas, él/ella/usted enfada, nosotros enfadamos, vosotros enfadáis, ellos/ellas/ustedes enfadan.
Jak koniuguje się enfadar w czasie przeszłym dokonanym (preterite)?
Czas przeszły dokonany enfadar to: yo enfadé, tú enfadaste, él/ella/usted enfadó, nosotros enfadamos, vosotros enfadasteis, ellos/ellas/ustedes enfadaron.
enfadar ściągawka koniugacyjna
