fingirKoniugacja
fingir oznacza udawać.
Kompletne tabele koniugacji
Odniesienie do wszystkich czasów i trybów
Indicative
Present
The present tense of fingir is regular except for the 'yo' form, which changes to 'finjo' to keep the sound right.
Future
The future tense of fingir is completely regular: fingiré, fingirás, fingirá, fingiremos, fingiréis, fingirán.
Imperfect
The imperfect of fingir is entirely regular: fingía, fingías, fingía, fingíamos, fingíais, fingían.
Conditional
The conditional of fingir is regular: fingiría, fingirías, fingiría, fingiríamos, fingiríais, fingirían.
Preterite
The preterite of fingir is mostly regular, but watch for the spelling change in the third person: fingió and fingieron.
Imperative
Negative Imperative
The negative imperative of fingir always uses the 'j' spelling: no finjas, no finja, no finjamos, no finjáis, no finjan.
Imperative
The imperative of fingir tells someone to pretend: finge (tú), finja (usted), finjamos (nosotros), fingid (vosotros), finjan (ustedes).
Subjunctive
Present Subjunctive
The present subjunctive of fingir uses a 'j' in all forms: finja, finjas, finja, finjamos, finjáis, finjan.
Imperfect Subjunctive
The imperfect subjunctive of fingir is built from the third-person preterite: fingiera, fingieras, fingiera, fingiéramos, fingierais, fingieran.
Ćwicz koniugacje
Sprawdź swoją wiedzę za pomocą interaktywnych ćwiczeń
Przenieś fingir z tabel do prawdziwego hiszpańskiego
Tabele koniugacji to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć 'fingir' w akcji w prawdziwych zdaniach — i zbuduj instynkt, jaki mają rodzimi użytkownicy języka.
Często zadawane pytania
Co oznacza fingir po hiszpańsku?
fingir oznacza „udawać”.
Czy fingir to czasownik regularny czy nieregularny?
fingir to czasownik irregular -ir w języku hiszpańskim.
Jak koniuguje się fingir w czasie teraźniejszym?
Czas teraźniejszy fingir to: yo finjo, tú finges, él/ella/usted finge, nosotros fingimos, vosotros fingís, ellos/ellas/ustedes fingen.
Jak koniuguje się fingir w czasie przeszłym dokonanym (preterite)?
Czas przeszły dokonany fingir to: yo fingí, tú fingiste, él/ella/usted fingió, nosotros fingimos, vosotros fingisteis, ellos/ellas/ustedes fingieron.
fingir ściągawka koniugacyjna
