instarKoniugacja
instar oznacza nalegać.
Kompletne tabele koniugacji
Odniesienie do wszystkich czasów i trybów
Subjunctive
Imperfect Subjunctive
The imperfect subjunctive of instar, like 'instara' or 'instase', is used for past hypothetical situations or past wishes.
Present Subjunctive
The present subjunctive of instar, 'insté', 'instes', 'instemos', etc., is used after expressions of desire, doubt, emotion, or uncertainty.
Imperative
Negative Imperative
Negative commands with instar use the present subjunctive: 'no instes', 'no inste', 'no instemos', etc.
Imperative
The imperative of instar is mostly regular, with 'insta' (tú) and 'instemos' (nosotros) being key forms.
Indicative
Conditional
The conditional of instar: 'instaría', 'instarías', 'instaría', 'instaríamos', 'instaríais', 'instarían' is for hypothetical urging or polite requests.
Preterite
The preterite of instar is regular: insté, instaste, instó, instamos, instasteis, instaron.
Imperfect
The imperfect of instar: 'instaba', 'instabas', 'instaba', 'instábamos', 'instabais', 'instaban' describes past urging that was ongoing or habitual.
Present
The present tense of instar: 'insto', 'instas', 'insta', 'instamos', 'instáis', 'instan' is used for urging happening now or habitually.
Future
The future tense of instar: 'instaré', 'instarás', 'instará', 'instaremos', 'instaréis', 'instarán' indicates future urging or probability.
Ćwicz koniugacje
Sprawdź swoją wiedzę za pomocą interaktywnych ćwiczeń
Przenieś instar z tabel do prawdziwego hiszpańskiego
Tabele koniugacji to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć 'instar' w akcji w prawdziwych zdaniach — i zbuduj instynkt, jaki mają rodzimi użytkownicy języka.
Często zadawane pytania
Co oznacza instar po hiszpańsku?
instar oznacza „nalegać”.
Czy instar to czasownik regularny czy nieregularny?
instar to czasownik regular -ar w języku hiszpańskim.
Jak koniuguje się instar w czasie teraźniejszym?
Czas teraźniejszy instar to: yo insto, tú instas, él/ella/usted insta, nosotros instamos, vosotros instáis, ellos/ellas/ustedes instan.
Jak koniuguje się instar w czasie przeszłym dokonanym (preterite)?
Czas przeszły dokonany instar to: yo insté, tú instaste, él/ella/usted instó, nosotros instamos, vosotros instasteis, ellos/ellas/ustedes instaron.
instar ściągawka koniugacyjna
