mandarKoniugacja
mandar oznacza wysyłać.
Kompletne tabele koniugacji
Odniesienie do wszystkich czasów i trybów
Indicative
Present
The present tense of mandar is regular: mando, mandas, manda, mandamos, mandáis, mandan.
Future
The future of mandar uses the infinitive plus endings: mandaré, mandarás, mandará, mandaremos, mandaréis, mandarán.
Imperfect
The imperfect of mandar follows the regular -aba pattern: mandaba, mandabas, mandaba, mandábamos, mandabais, mandaban.
Conditional
The conditional of mandar is regular: mandaría, mandarías, mandaría, mandaríamos, mandaríais, mandarían.
Preterite
The preterite of mandar is regular: mandé, mandaste, mandó, mandamos, mandasteis, mandaron.
Imperative
Negative Imperative
The negative imperative of mandar uses 'no' plus the present subjunctive: no mandes, no mande, no mandemos, no mandéis, no manden.
Imperative
The affirmative imperative of mandar provides commands: manda (tú), mande (usted), mandad (vosotros), manden (ustedes).
Subjunctive
Present Subjunctive
The present subjunctive of mandar is regular: mande, mandes, mande, mandemos, mandéis, manden.
Imperfect Subjunctive
The imperfect subjunctive of mandar uses the preterite stem: mandara, mandaras, mandara, mandáramos, mandarais, mandaran.
Ćwicz koniugacje
Sprawdź swoją wiedzę za pomocą interaktywnych ćwiczeń
Przenieś mandar z tabel do prawdziwego hiszpańskiego
Tabele koniugacji to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć 'mandar' w akcji w prawdziwych zdaniach — i zbuduj instynkt, jaki mają rodzimi użytkownicy języka.
Często zadawane pytania
Co oznacza mandar po hiszpańsku?
mandar oznacza „wysyłać”.
Czy mandar to czasownik regularny czy nieregularny?
mandar to czasownik regular -ar w języku hiszpańskim.
Jak koniuguje się mandar w czasie teraźniejszym?
Czas teraźniejszy mandar to: yo mando, tú mandas, él/ella/usted manda, nosotros mandamos, vosotros mandáis, ellos/ellas/ustedes mandan.
Jak koniuguje się mandar w czasie przeszłym dokonanym (preterite)?
Czas przeszły dokonany mandar to: yo mandé, tú mandaste, él/ella/usted mandó, nosotros mandamos, vosotros mandasteis, ellos/ellas/ustedes mandaron.
mandar ściągawka koniugacyjna
