miarKoniugacja
miar oznacza miauczeć.
Kompletne tabele koniugacji
Odniesienie do wszystkich czasów i trybów
Subjunctive
Imperfect Subjunctive
The imperfect subjunctive of 'miar' (e.g., miara, miaras, miáramos) is used for past hypotheticals, wishes, or doubts.
Present Subjunctive
The present subjunctive of 'miar' (míe, míes, miemos, miéis, míen) is used after expressions of doubt, desire, emotion, or uncertainty.
Imperative
Negative Imperative
Negative commands with 'miar' use the subjunctive: no míes (tú), no míe (usted), no miemos (nosotros), no miéis (vosotros), no míen (ustedes).
Imperative
Commands with 'miar' are: mía (tú), míe (usted), miemos (nosotros), miad (vosotros), míen (ustedes).
Indicative
Conditional
The conditional of 'miar' (miaría, miarías, miaría, miaríamos, miaríais, miarían) expresses hypotheticals, polite requests, or future-in-the-past.
Preterite
The preterite of 'miar' (mié, miaste, mió, miamos, miasteis, miaron) describes completed meows.
Imperfect
The imperfect of 'miar' (miaba, miabas, miaba, miábamos, miabais, miaban) describes past habitual or ongoing meowing.
Present
The present tense of 'miar' (mío, mías, mía, miamos, miáis, mían) describes habitual or current meowing.
Future
The future tense of 'miar' (miaré, miarás, miará, miaremos, miaréis, miarán) predicts or speculates about future meowing.
Ćwicz koniugacje
Sprawdź swoją wiedzę za pomocą interaktywnych ćwiczeń
Przenieś miar z tabel do prawdziwego hiszpańskiego
Tabele koniugacji to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć 'miar' w akcji w prawdziwych zdaniach — i zbuduj instynkt, jaki mają rodzimi użytkownicy języka.
Często zadawane pytania
Co oznacza miar po hiszpańsku?
miar oznacza „miauczeć”.
Czy miar to czasownik regularny czy nieregularny?
miar to czasownik regular -ar w języku hiszpańskim.
Jak koniuguje się miar w czasie teraźniejszym?
Czas teraźniejszy miar to: yo mío, tú mías, él/ella/usted mía, nosotros miamos, vosotros miáis, ellos/ellas/ustedes mían.
Jak koniuguje się miar w czasie przeszłym dokonanym (preterite)?
Czas przeszły dokonany miar to: yo mié, tú miaste, él/ella/usted mió, nosotros miamos, vosotros miasteis, ellos/ellas/ustedes miaron.
miar ściągawka koniugacyjna
