oírKoniugacja
oír oznacza słyszeć.
Kompletne tabele koniugacji
Odniesienie do wszystkich czasów i trybów
Indicative
Present
The present tense of oír is highly irregular, featuring a 'g' in the 'yo' form (oigo) and 'y' in most other forms.
Future
The future tense of oír is completely regular: just add endings to the infinitive (oiré, oirás, oirá).
Imperfect
The imperfect of oír is regular for -ir verbs but requires an accent on the 'í' (oía, oías, oía).
Conditional
The conditional of oír is regular: add the endings -ía, -ías, -ía to the infinitive.
Preterite
The preterite of oír uses 'y' in the third-person forms (oyó, oyeron) and adds accents to every 'i'.
Imperative
Negative Imperative
The negative imperative of oír uses 'no' plus the present subjunctive forms (no oigas, no oiga).
Imperative
The imperative of oír uses 'oye' (tú) and 'oiga' (usted) to get someone's attention.
Subjunctive
Present Subjunctive
The present subjunctive of oír is based on the 'yo' form (oigo), resulting in the stem 'oig-'.
Imperfect Subjunctive
The imperfect subjunctive of oír uses the 'oy-' stem from the preterite (oyera, oyeras, oyera).
Ćwicz koniugacje
Sprawdź swoją wiedzę za pomocą interaktywnych ćwiczeń
Przenieś oír z tabel do prawdziwego hiszpańskiego
Tabele koniugacji to dopiero początek. Przeczytaj ponad 200 ilustrowanych i udźwiękowionych hiszpańskich historii, aby zobaczyć 'oír' w akcji w prawdziwych zdaniach — i zbuduj instynkt, jaki mają rodzimi użytkownicy języka.
Często zadawane pytania
Co oznacza oír po hiszpańsku?
oír oznacza „słyszeć”.
Czy oír to czasownik regularny czy nieregularny?
oír to czasownik irregular -ir w języku hiszpańskim.
Jak koniuguje się oír w czasie teraźniejszym?
Czas teraźniejszy oír to: yo oigo, tú oyes, él/ella/usted oye, nosotros oímos, vosotros oís, ellos/ellas/ustedes oyen.
Jak koniuguje się oír w czasie przeszłym dokonanym (preterite)?
Czas przeszły dokonany oír to: yo oí, tú oíste, él/ella/usted oyó, nosotros oímos, vosotros oísteis, ellos/ellas/ustedes oyeron.
oír ściągawka koniugacyjna
