parecían
“parecían” znaczy “wydawali się” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
wydawali się, wyglądali na
Również: wydawaliście się
📝 W użyciu
Las nubes parecían algodón de azúcar antes de la tormenta.
A2Chmury przed burzą wyglądały jak wata cukrowa.
Ellos parecían muy contentos con la noticia que les diste.
B1Wydawali się bardzo szczęśliwi z wiadomości, którą im przekazałeś.
¿Ustedes parecían preocupados? ¿Pasó algo?
B1Czy wydawaliście się zaniepokojeni? Czy coś się stało?
wyglądały jak, przypominały

📝 W użyciu
Sus voces parecían las de dos pájaros cantando en el bosque.
B1Ich głosy brzmiały jak dwa ptaki śpiewające w lesie.
Cuando éramos niños, nuestras bicicletas parecían vehículos espaciales.
B2Kiedy byliśmy dziećmi, nasze rowery wyglądały jak statki kosmiczne.
🔄 Koniugacje
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: parecían
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie używa 'parecían' do opisania trwającego stanu w przeszłości?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
🎵 Rymy▼
📚 Etymologia▼
Słowo pochodzi od łacińskiego czasownika *parēscere*, który oznacza 'pojawiać się' lub 'pokazywać się', i jest związane z *parere* ('być widocznym'). Hiszpańskie słowo zachowało podstawowe znaczenie wyrażania tego, jak coś wygląda lub jawi się komuś innemu.
Pierwsze odnotowanie: Old Spanish (around the 11th-12th century)
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między 'parecer' a 'parecerse a'?
'Parecer' (jak w 'parecían') oznacza 'wydawać się' lub 'wyglądać na' (np. 'Wydawali się szczęśliwi'). 'Parecerse a' (być podobnym do/przypominać) używa się, gdy porównujemy dwie rzeczy lub osoby (np. 'Byli podobni do swoich dziadków').
Dlaczego 'parecían' kończy się na '-ían'?
Końcówka '-ían' mówi nam trzy kluczowe rzeczy: 1) Akcja/stan był ciągły lub zwyczajowy w przeszłości (czas Imperfecto). 2) Czasownik jest czasownikiem na -er lub -ir. 3) Podmiot jest w liczbie mnogiej (oni, lub wy w liczbie mnogiej formalnie).

