Inklingo

sucediendo

soo-seh-dee-EN-dohsu.seˈðjen.do

sucediendo znaczy dzieje się po hiszpańsku (Dzieje się aktualnie).

dzieje się

Również: ma miejsce, zachodzi
Zbliżenie na małe brązowe nasionko częściowo zakopane w ciemnej ziemi. Jasnozielony pęd aktywnie wydobywa się z wierzchu nasionka, pokazując wydarzenie w toku.
infinitivesuceder
gerundsucediendo
past Participlesucedido

📝 W użyciu

No te preocupes, no está sucediendo nada malo.

A2

Nie martw się, nic złego się nie dzieje.

La reunión ha estado sucediendo por más de dos horas.

B1

Spotkanie trwa już ponad dwie godziny.

Es increíble lo rápido que está sucediendo el cambio en la tecnología.

B2

Niewiarygodne, jak szybko zachodzą zmiany w technologii.

✏️ Szybka praktyka

Szybki quiz: sucediendo

Pytanie 1 z 2

Które zdanie poprawnie używa 'sucediendo' do opisania trwającej czynności?

📚 Więcej zasobów

👥 Rodzina słów
🎵 Rymy
entendiendovolviendo
📚 Etymologia

Czasownik 'suceder' pochodzi od łacińskiego czasownika *succēdere*, który dosłownie oznaczał 'iść pod' lub 'następować po'. Z czasem w języku hiszpańskim ewoluowało to do znaczenia 'następować w kolejności', a ostatecznie 'zdarzać się' lub 'dziać się'.

Pierwsze odnotowanie: 13th century

Słowa pokrewne (powiązane słowa)

Portuguese: sucedendoItalian: succedendo

💡 Opanuj hiszpański

Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!

Często zadawane pytania

Jaka jest różnica między 'sucediendo' a 'pasando'?

Oba oznaczają 'dzieje się' lub 'trwa'. 'Pasando' (od czasownika *pasar*) jest często częstsze i bardziej potoczne, zwłaszcza gdy pytamy 'Co się dzieje?' ('¿Qué está pasando?'). 'Sucediendo' (od *suceder*) jest również bardzo powszechne, ale czasami może brzmieć nieco bardziej formalnie lub być używane w odniesieniu do większych, ważniejszych wydarzeń.

Dlaczego 'sucediendo' jest zawsze takie samo, niezależnie od tego, kto wykonuje czynność?

'Sucediendo' to gerundium, czyli specjalna forma czasownika, która nie zmienia się w zależności od tego, kto jest podmiotem czynności. Pozostaje takie samo, niezależnie od tego, czy czynność wykonuje 'ja', 'ty', czy 'oni'; tylko czasownik 'estar' przed nim się zmienia.