
Conjugação de extrañar no Condicional
extrañar — sentir falta de
O condicional de extrañar é regular: extrañaría, extrañarías, extrañaría, extrañaríamos, extrañaríais, extrañarían.
Formas de extrañar no Condicional
Quando usar o Condicional
Use isto para dizer que você 'sentiria falta' de alguém sob certas condições, ou para expressar 'futuro no passado' (por exemplo, 'Ele disse que sentiria minha falta').
Notas sobre extrañar no Condicional
Extrañar é regular. Todas as formas têm um acento no 'í'.
Frases de exemplo
Yo extrañaría mi cama si durmiera en un hotel.
Eu sentiria falta da minha cama se dormisse num hotel.
yo
¿Extrañarías tu trabajo si te jubilaras hoy?
Você sentiria falta do seu trabalho se se aposentasse hoje?
tú
Dijeron que extrañarían la ciudad.
Eles disseram que sentiriam falta da cidade.
ellos/ellas/ustedes
Erros comuns
Erro: Confundir o condicional 'extrañaría' com o imperfeito 'extrañaba'.
Correto: Use 'extrañaría' para 'sentiria falta' e 'extrañaba' para 'costumava sentir falta'.
Por quê: O condicional refere-se a cenários hipotéticos; o imperfeito refere-se a hábitos passados.
Domine os verbos em espanhol no contexto
Decorar tabelas só leva você até certo ponto. Leia mais de 200 histórias em espanhol ilustradas e narradas para ver verbos como 'extrañar' usados naturalmente — nos tempos que você está aprendendo.
Tempos relacionados
Presente
yo: extraño
O presente de extrañar é completamente regular: extraño, extrañas, extraña, extrañamos, extrañáis, extrañan.
Pretérito perfeito
yo: extrañé
O pretérito de extrañar é regular: extrañé, extrañaste, extrañó, extrañamos, extrañasteis, extrañaron.
Pretérito imperfeito
yo: extrañaba
O imperfeito de extrañar usa as terminações padrão -aba: extrañaba, extrañabas, extrañaba, extrañábamos, extrañabais, extrañaban.
Futuro
yo: extrañaré
O futuro de extrañar adiciona terminações ao infinitivo: extrañaré, extrañarás, extrañará, extrañaremos, extrañaréis, extrañarán.
Presente do subjuntivo
yo: extrañe
O subjuntivo presente de extrañar troca a vogal para 'e': extrañe, extrañes, extrañe, extrañemos, extrañéis, extrañen.
Imperfeito do subjuntivo
yo: extrañara
O subjuntivo imperfeito de extrañar usa as terminações -ra: extrañara, extrañaras, extrañara, extrañáramos, extrañarais, extrañaran.
Imperativo afirmativo
yo: extraña
O imperativo afirmativo de extrañar usa extraña (tú) e extrañe (usted).
Imperativo negativo
yo: no extrañes
O imperativo negativo de extrañar usa o subjuntivo presente: no extrañes, no extrañe, no extrañemos, no extrañéis, no extrañen.