
Conjugação de extrañar no Pretérito perfeito
extrañar — sentir falta de
O pretérito de extrañar é regular: extrañé, extrañaste, extrañó, extrañamos, extrañasteis, extrañaron.
Formas de extrañar no Pretérito perfeito
Quando usar o Pretérito perfeito
Use o pretérito quando a saudade de alguém foi um evento específico e concluído, ou quando você sentiu subitamente uma pontada de nostalgia num momento particular.
Notas sobre extrañar no Pretérito perfeito
Extrañar é totalmente regular no pretérito. A forma 'nós' é a mesma do presente.
Frases de exemplo
Ayer te extrañé muchísimo.
Ontem eu senti muito a sua falta.
yo
Él extrañó a su familia durante el viaje.
Ele sentiu falta da família durante a viagem.
él/ella/usted
Extrañamos mucho el sol durante el invierno.
Sentimos muita falta do sol durante o inverno.
nosotros
Erros comuns
Erro: Esquecer o acento em extrañé ou extrañó.
Correto: Sempre inclua o acento: extrañé (yo) e extrañó (él/ella).
Por quê: Sem o acento, 'extraño' torna-se o presente 'eu sinto falta'.
Domine os verbos em espanhol no contexto
Decorar tabelas só leva você até certo ponto. Leia mais de 200 histórias em espanhol ilustradas e narradas para ver verbos como 'extrañar' usados naturalmente — nos tempos que você está aprendendo.
Tempos relacionados
Presente
yo: extraño
O presente de extrañar é completamente regular: extraño, extrañas, extraña, extrañamos, extrañáis, extrañan.
Pretérito imperfeito
yo: extrañaba
O imperfeito de extrañar usa as terminações padrão -aba: extrañaba, extrañabas, extrañaba, extrañábamos, extrañabais, extrañaban.
Futuro
yo: extrañaré
O futuro de extrañar adiciona terminações ao infinitivo: extrañaré, extrañarás, extrañará, extrañaremos, extrañaréis, extrañarán.
Condicional
yo: extrañaría
O condicional de extrañar é regular: extrañaría, extrañarías, extrañaría, extrañaríamos, extrañaríais, extrañarían.
Presente do subjuntivo
yo: extrañe
O subjuntivo presente de extrañar troca a vogal para 'e': extrañe, extrañes, extrañe, extrañemos, extrañéis, extrañen.
Imperfeito do subjuntivo
yo: extrañara
O subjuntivo imperfeito de extrañar usa as terminações -ra: extrañara, extrañaras, extrañara, extrañáramos, extrañarais, extrañaran.
Imperativo afirmativo
yo: extraña
O imperativo afirmativo de extrañar usa extraña (tú) e extrañe (usted).
Imperativo negativo
yo: no extrañes
O imperativo negativo de extrañar usa o subjuntivo presente: no extrañes, no extrañe, no extrañemos, no extrañéis, no extrañen.