กำลังโหลดเครื่องมือแปลและเสียง…

廃校の黒板に残された名前

แตะคำใดก็ได้เพื่อดูคำแปลทันที ใช้ปุ่มเล่นเพื่อฟังเรื่องเล่าขณะอ่าน

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 1

廃校の黒板に残された名前

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 2

雪は古い学校の前に立った。学校の名前は「山村小学校」だ。もう二十年間、誰も使っていない。建物は古く、窓は割れていた。草が高く、空は灰色だった。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 3

「少しだけ、入ってみよう」と雪は思った。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 4

ドアは重かった。でも、ゆっくり開いた。中は暗く、ほこりがたくさんあった。廊下は長く、物音はしなかった。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 5

一番奥の教室に入った。窓から光が少し入ってきた。そこに、大きな黒板があった。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 6

雪はすぐに気がついた。黒板に、白いチョークで名前が書いてあった。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 7

田中みどり 佐藤けんじ 木村はなこ 鈴木きよ

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 8

雪はゆっくり読んだ。そして、急に止まった。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 9

「鈴木きよ…これは、おばあちゃんの名前だ。」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 10

祖母の名前は鈴木きよ。今、七十八歳だ。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 11

「どうして?誰が書いたの?」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 12

雪はスマートフォンで写真を撮った。手が少し震えた。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 13

その夜、雪は祖母の家に行った。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 14

「おばあちゃん、これを見て。」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 15

雪は写真を見せた。祖母はゆっくり画面を見た。部屋は静かだった。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 16

しばらくして、祖母が小さい声で言った。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 17

「…山村小学校。私の学校だよ。」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 18

「おばあちゃんの名前があった。知ってた?」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 19

「知らなかった。」祖母の目は驚きで丸くなった。「でも、田中みどりは私の一番の友達だった。みんな同じクラスだった。」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 20

「学校が閉まる前に、みんなで書いたのかな?」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 21

祖母はしばらく考えた。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 22

「学校が閉まった時、私は十二歳だった。その日、私は来なかった。父が病気で…家にいなければならなかった。みんなに会えなかった。それから、みんな違う街に行った。」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 23

祖母の声は小さくなった。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 24

「でも、みんな来たんだね」と雪は言った。「おばあちゃんが来なかったのに、名前も書いた。忘れなかったんだよ。」

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 25

祖母は長い間、写真を見た。目に涙があった。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 26

「六十年以上前のことだよ…」と祖母は静かに言った。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 27

雪はそっと祖母の手を握った。

ภาพประกอบสำหรับย่อหน้า 28

黒板の名前は消えていなかった。それは「さようなら」ではなかった。それは「忘れないよ」という約束だった。