Φόρτωση εργαλείων μετάφρασης και ήχου…

Der Kassenzettel, den niemand in der WG bezahlen wollte

Η Απόδειξη που Κανείς στη Συγκάτοικο Δεν Ήθελε να Πληρώσει

Πάτησε οποιαδήποτε λέξη για άμεση μετάφραση. Χρησιμοποίησε τα κουμπιά αναπαραγωγής για να ακούσεις την ιστορία καθώς διαβάζεις.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 1

Seit dem 4. März klebte er am Kühlschrank. Ein langer, zerknitterter Kassenzettel vom Supermarkt, befestigt mit einem Magneten, den niemand mochte — dem mit dem lächelnden Zahn vom Zahnarzt. Oben hatte Mia mit rotem Stift geschrieben: „Wer zahlt mir das zurück?“

Εικονογράφηση για την παράγραφο 2

Niemand hatte geantwortet. Nicht mit Worten, nicht mit Geld.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 3

In ihrer WG in der Schillerstraße lebten vier Menschen: Mia, Jonas, Priya und Felix. Mia war ordentlich und führte eine Tabelle auf ihrem Handy. Dort schrieb sie alles auf — wer was gekauft hatte, wer noch Geld schuldete und wer schon wieder das letzte Ei genommen hatte. Jonas arbeitete nachts und schlief tagsüber. Er sagte immer „jaja“ und meinte meistens nichts damit. Priya versuchte immer, die Stimmung zu retten. Und Felix — Felix war einfach oft nicht da.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 4

Der Kassenzettel zeigte: 38,70 Euro. Spülmittel, Müllbeutel, Toilettenpapier und Kaffee. Sachen für alle, dachte Mia. Also sollten alle zahlen. Neun Euro achtundsechzig pro Person. Kein großes Geld.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 5

Und trotzdem passierte nichts.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 6

Nach einer Woche schrieb Mia in den WG-Chat: „Hey, wegen des Kassenzettels...“ Jonas schrieb drei Minuten später zurück: „Ich hab gerade kein Kleingeld.“ Priya schickte ein Herz-Emoji. Felix antwortete nach zwei Tagen mit: „Welcher Kassenzettel?“

Εικονογράφηση για την παράγραφο 7

Mia wurde nicht laut. Sie wurde still — was in einer WG viel schlimmer ist.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 8

Am Freitagabend saßen Jonas und Priya in der Küche, als Mia reinkam. Sie stellte ihre Tasche auf den Tisch, nahm den Kassenzettel vom Kühlschrank und legte ihn vor Jonas.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 9

„Kannst du mir erklären“, sagte sie ruhig, „warum auf diesem Kassenzettel auch zwei Flaschen Rotwein stehen — für 14 Euro?“

Εικονογράφηση για την παράγραφο 10

Jonas wurde rot.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 11

„Ich dachte... der Wein war auch für alle gedacht.“

Εικονογράφηση για την παράγραφο 12

„Jonas. Ihr habt den Wein an dem Abend getrunken, als ich nicht da war. Mit deiner Freundin.“

Εικονογράφηση για την παράγραφο 13

Priya schaute plötzlich sehr interessiert auf ihren Tee.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 14

Jonas öffnete den Mund. Dann schloss er ihn wieder. Dann sagte er leise: „Okay. Ich zahle den ganzen Kassenzettel.“

Εικονογράφηση για την παράγραφο 15

Mia nahm den Zettel, faltete ihn einmal, zweimal, und steckte ihn in ihre Jackentasche.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 16

„Danke“, sagte sie. Nicht kalt, aber auch nicht warm. Irgendwo dazwischen.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 17

Später, als sie allein in ihrem Zimmer saß, dachte sie nicht an das Geld. Sie dachte daran, dass sie seit drei Monaten in dieser Wohnung lebte und noch immer nicht wusste, ob das hier wirklich ihr Zuhause war.

Εικονογράφηση για την παράγραφο 18

Der lächelnde Zahn-Magnet klebte jetzt an einer leeren Stelle. Irgendwie sah der Kühlschrank ohne den Zettel seltsamer aus als vorher.