Ο φοιτητής μουσικής Ρεν αποκοιμάται στο τελευταίο Shinkansen από τη Ναγκόγια και ξυπνά στη Shin-Yokohama με ένα άδειο ράφι πάνω από το κεφάλι του — τώρα πρέπει να βρει τη βιόλα που έχει νοικιάσει πριν από το μάθημά του στις 9 π.μ., με τη βοήθεια μιας συμφοιτήτριάς που πληκτρολογεί γρήγορα, ενός πολύ ευγενικού αλλά πανικοβλημένου ιδιοκτήτη καταστήματος και ενός αγνώστου που έκανε μια μικρή καλή πράξη.
ユイ
起き[おき]てる？
起き[おき]てる。どうした
大変[たいへん]
え？
ビオラ
新幹線[しんかんせん]に忘れ[わすれ]た
えーーー！！😭
今[いま]どこ
新横浜[しんよこはま]
新幹線[しんかんせん]、もう行っ[いっ]ちゃった
ケースごと？
うん
棚[たな]の上[うえ]に置い[おい]た
そのまま寝[ね]た
あー…
深夜[しんや]のホームに人[ひと]はいない。レンのリュックは空[そら]だ。
JRの忘れ物[わすれもの]センターに電話[でんわ]して
今[いま]すぐ！
わかった
でも田中[たなか]さんにも言わ[いわ]ないといけない
田中[たなか]さんって、ビオラのレンタルのお店[おみせ]の人[ひと]？
うん。