Bécquer was een vooraanstaand figuur van de late Romantiek in Spanje ('Posromanticismo'). Hij schreef midden in de 19e eeuw en zijn poëzie week af van grootse, historische epen en concentreerde zich op intieme, persoonlijke en vaak melancholische emoties. 'Rimas' werd na zijn vroege dood gepubliceerd en werd een bepalend werk van de Spaanse poëzie, dat generaties schrijvers beïnvloedde met zijn delicate en hartstochtelijke stijl.

Dit gedicht is een hoeksteen van de Spaanse literatuur, die generaties studenten uit hun hoofd leren. De openingszinnen zijn direct herkenbaar en worden vaak gebruikt in huwelijksgeloften, liefdesbrieven en popcultuur om ultieme, onsterfelijke liefde uit te drukken. Het is het Spaanse equivalent van Shakespeares 'Zal ik je vergelijken met een zomerdag?' wat betreft culturele erkenning voor een liefdesgedicht.

Deze zin is het begin van een krachtige hyperbool, een literair middel van extreme overdrijving. Bécquer somt een reeks onmogelijke kosmische catastrofes op – de zon die donker wordt, de zee die opdroogt – om een dramatisch contrast te creëren met het enige dat zal overleven: 'la llama de tu amor' (de vlam van jouw liefde). De structuur bouwt spanning op, waardoor de uiteindelijke verklaring van eeuwige liefde nog meer impact krijgt.