sentirlo
“sentirlo” znaczy “czuć to” po hiszpańsku. Ma 2 różnych znaczeń w zależności od kontekstu:
📝 W użyciu
No quiero sentirlo, es demasiado doloroso.
A2Nie chcę tego czuć; to zbyt bolesne.
¿Puedes sentirlo? Hay un terremoto muy leve.
A2Czujesz to? Jest bardzo lekkie trzęsienie ziemi.
Empecé a sentirlo justo después de la cena.
B1Zacząłem to czuć zaraz po kolacji.
żałować tego, przykro mi z tego powodu
Również: ubolewać nad tym
📝 W użyciu
Tienes que llamar a tu madre y sentirlo de verdad.
B1Musisz zadzwonić do swojej matki i naprawdę tego żałować (naprawdę przeprosić).
Es difícil para él admitir el error y luego sentirlo.
B2Trudno mu przyznać się do błędu, a potem tego żałować.
Si no vas a sentirlo, ¿por qué te disculpas?
C1Jeśli nie zamierzasz tego żałować, dlaczego przepraszasz?
🔄 Koniugacje
indicative
present
imperfect
preterite
subjunctive
present
imperfect
✏️ Szybka praktyka
Szybki quiz: sentirlo
Pytanie 1 z 2
Które zdanie poprawnie używa 'sentirlo' w znaczeniu wyrażania żalu?
📚 Więcej zasobów
👥 Rodzina słów▼
🎵 Rymy▼
📚 Etymologia▼
Pochodzi od łacińskiego czasownika *sentīre*, oznaczającego 'czuć, postrzegać lub rozróżniać'. Hiszpańskie słowo zachowało swoje podstawowe znaczenie postrzegania i emocji. '-lo' jest późniejszym dodatkiem od łacińskiego zaimka dopełnienia bliższego.
Pierwsze odnotowanie: The root *sentir* dates back to early Romance languages (around the 10th century).
Słowa pokrewne (powiązane słowa)
💡 Opanuj hiszpański
Przenieś swój hiszpański na wyższy poziom. Czytaj ponad 200 ilustrowanych i nagranych historii po hiszpańsku dopasowanych do Twojego poziomu dzięki aplikacji Inklingo!
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między 'sentir' a 'sentirse'?
'Sentir' (czuć) używa się, gdy czujesz coś zewnętrznego ('Siento el frío' / 'Czuję zimno'). 'Sentirse' (czuć się) używa się do opisu własnego wewnętrznego stanu ('Me siento feliz' / 'Czuję się szczęśliwy'). 'Sentirlo' bazuje na pierwszym typie, 'sentir'.
Dlaczego koniugacja 'sentir' jest nieregularna?
Czasownik 'sentir' zmienia samogłoskę rdzenia z 'e' na 'ie' w wielu formach czasu teraźniejszego (jak 'siento'). Zmienia również 'e' na 'i' w czasach przeszłych i trybie łączącym (jak 'sintió'). Trzeba po prostu zapamiętać te zmiany, ale podążają one za wspólnym wzorcem dla wielu czasowników zakończonych na '-ir'.